Piazza Confusio

Κοιτάζοντας από ψηλά την Piazza del Popolo αναρωτιέμαι προς τα πού να κατευθυνθώ για τις ώρες του μεσημεριανού. Χαζεύω αφηρημένα το χάρτη της βίλλα Μποργκέζε. Δίπλα μου ένας ψηλός μελαχροινός με μαύρα γυαλιά και τσάντα στον ώμο κάνει ακριβώς το ίδιο. Αρχίζει να μου μιλάει στα ιταλικά.

Φυσικά, τα μόνα που ξέρω περιορίζονται σε λίγους και σκόρπιους στίχους από το Lasciatemi cantare, οπότε γρήγορα το γυρνάει στα αγγλικά. Μου συστήνεται ως Άραβας από την Ιορδανία, που είχε σπουδάσει αγρονομία και τώρα εργάζεται με τα φυτά και τους κήπους της Τοσκάνης. Στα επόμενα λεπτά βρισκόμαστε ήδη στη στάση Flaminio του μετρό καθώς έχουμε αποφασίσει να περιηγηθούμε για κάποιες ώρες παρέα. Αργά το απόγευμα θα έπρεπε να πάρει το τρένο για να γυρίσει πίσω.

Ήταν μια γεμάτη μέρα με μπόλικες φωτογραφίες στο Βατικανό, τα πέριξ και τις ονειρεμένες γέφυρες, και ξανά άπειρες φωτογραφίες από τη λατρεμένη Piazza Navona και τα θεϊκά της συντριβάνια, με πολλή μοτζαρέλα στα σοκάκια της και  εσπρέσσο στο Campo de Fiori.

Ήξερε να μου πει για την αρχιτεκτονική του Palazzaccio και για το πώς δεν πρέπει να παρεμβαίνουμε πάνω σε ένα κτίριο όπως δεν θα πρέπει να παρεμβαίνουμε σε μια συμφωνία του Μπετόβεν, ήξερε να μου πει για τη γλώσσα των ιταλικών από τον Δάντη και μετά, το πρόβλημα που είχαν οι γλάροι στη Ρώμη με την τροφή τους, για το Μπενίνι αλλά και τον Αλμαδοβάρ, για το σοσιαλισμό και τα καλύτερα κρασιά της χώρας.

Η πρώτη αρνητική άποψη που άκουσα ωστόσο ήταν για τον Πάπα. «Ο προηγούμενος ήταν καλύτερος. Αυτός εδώ ανακατεύεται παντού κι αυτό δεν είναι σωστό».

Αναρωτήθηκα από μέσα μου αν έλεγε για αυτόν τον Πάπα στη θητεία του οποίου βγήκε στο φως το σκάνδαλο της παιδεραστίας κι αν η καταδίκη της βομβιστικής επίθεσης των ισλαμιστών εναντίον των χριστιανών της Αιγύπτου στην αρχή του έτους, λίγες εβδομάδες πριν την «επανάσταση», είναι το ανακάτεμα που εννοεί. Και συνέχισα να αναρωτιέμαι για το ποιος τα λέει όλα αυτά… ο πιστός μιας θρησκείας που από τη φύση της ανακατεύεται ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ! Μια θρησκεία που είναι πολιτική από μόνη της. Και μάλιστα απολυταρχική, φασιστική, ιμπεριαλιστική, απάνθρωπη και οπισθοδρομική.

Στο άκουσμα του «ναι μεν είμαι από την Ιορδανία αλλά η καταγωγή μου είναι από την Παλαιστίνη», και του «όχι δεν είμαι καθολικός, είμαι μουσουλμάνος» τεντώθηκα φυσικά με τη μία και όταν οι συνθήκες έγιναν κατάλληλες (κάπου μεταξύ πέστο και ντομάτας) πήγα τη συζήτηση στο επίμαχο θέμα μιας και άπαντες γνωρίζουν πως μπορεί η περιέργεια να σκότωσε τη γάτα αλλά εκείνη αποδείχτηκε τελικά εφτάψυχη.

«Το πρόβλημα είναι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. Το Ισραήλ κρατάει υπό κατοχή τη Γάζα… Ναι… η Χαμάς δεν θέλει ειρήνη, αλλά και οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να πάνε πουθενά αν δεν πάρουν άδεια από το Ισραήλ. Ναι, από την άλλη, με τη Χαμάς και πάλι δεν μπορείς να κουνηθείς χωρίς να σου δώσει έγκριση. Όχι, ο λαός δεν την υποστηρίζει, θέλει ειρήνη, αλλά… οι ΗΠΑ έφεραν στην εξουσία τον Χομεϊνί, και οι ΗΠΑ έκαναν ισχυρή τη Χαμάς. Σαρία; Όχι δεν υποστηρίζω τη Σαρία… Εξαρτάται τι ερμηνείες δίνει ο καθένας στο κοράνι… υπάρχουν δεκάδες. Όχι, όχι, η Σαρία δεν είναι απαραίτητα το ίδιο το κοράνι. Ναι, αν η επανάσταση στην Αίγυπτο γίνει από τον λαό για το λαό, τότε θα είναι επιτυχία. Αν η επανάσταση γίνει από το λαό για κάποιους άλλους, τότε θα είναι αποτυχία.»

Λέγοντας όμως κάποιους άλλους, εννοούσε κάποιες άλλες χώρες.

«Οι ΗΠΑ πιστεύουν πως η δημοκρατία είναι καλή όταν αφορούν τη δική τους χώρα, όταν αφορούν όμως τους άλλους not that good… Όπως και να χει, είναι πολύ σημαντικό αυτό που συμβαίνει τώρα. Είναι η νέα γενιά που ξεσηκώνεται, όλο αυτό καλλιεργήθηκε μέσω του ίντερνετ. Οι νέοι είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν, να δουν τι γίνεται στον έξω κόσμο, να ενημερωθούν από εφημερίδες, περιοδικά, να ανοίξουν τους ορίζοντές τους, να δουν πώς ζουν οι άλλοι συνομήλικοί τους στη Δύση.»

Τον άκουγα με μια μικρή αίσθηση καθαρής πίκρας. Δεν ήξερε πως ο Ομπάμα υποστήριξε από την πρώτη στιγμή την επανάσταση; Στην ερώτησή μου για το έγγραφο του wikileaks που έβγαλε η Daily Telegraph δεν μου απάντησε καν ή μάλλον κάτι απάντησε που δεν το θυμάμαι καν. Τώρα οι ΗΠΑ ήταν καλές ή κακές; Δεν ήξερε ότι η μουσουλμανική αδελφότητα θέλει να αναλάβει την εξουσία επιβάλλοντας το νόμο του κορανίου; Δεν ήξερε πως ισλάμ και ελευθερία είναι έννοιες μονίμως αντικρουόμενες;


Προτίμησα να μη το κάνω θέμα. Ήταν πράγματι ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος με τρόπους και πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ (και της γεύσης). Από το να χαλάσω μια μέρα στη Ρώμη αρχίζοντας μια συζήτηση στην οποία και οι δύο πλευρές είναι αποφασισμένες και πιστές στις απόψεις τους, συμφώνησα στην αλλαγή θέματος που πρότεινε μιας και το συγκεκριμένο είναι ομολογουμένως «δύσκολο».

Με αυτά και με αυτά είχε φτάσει όμως η ώρα του αποχαιρετισμού. Μου έδωσε την κάρτα του και ευχήθηκε να τα πούμε για κρασί στην Τοσκάνη ή να του ανταποδώσω τον εσπρέσο που με κέρασε με ένα δείπνο στο πιο ακριβό εστιατόριο της Αθήνας.

Το μόνο που σκέφτηκα από τη πλευρά μου είναι πως έτσι και δει το προφίλ μου στο fb ή το yt θα νομίζει πως γνώρισε άλλον άνθρωπο, και άρα μάλλον θα ήταν καλύτερα να μη του στείλω καν τις φωτογραφίες που βγάλαμε σήμερα.

Πήρε το λεωφορείο για το Termini και εγώ για την Piazza Barberini. Ανέμελη και πάντα γεμάτη από την αιώνια πόλη, έκατσα στο Café de Paris του Φελίνι και του Μαστρογιάννη (και για κάποια φεγγάρια και μιας οικογένειας μαφιόζων), και μέχρι να έρθει η τιραμισού μαζί με το γκραν μαρνιέ μου πετάχτηκα στο μεταξύ στο διπλανό κιόσκι να πάρω τίποτα να διαβάσω.

«Le spectre islamiste» έγραφε ο τίτλος του Le Point στο εξώφυλο πάνω από μια αιγύπτια με μπούργκα που κράταγε τη σημαία της χώρας της.

Ένα ανησυχητικό στοιχείο είναι πως οι Αδελφοί έχουν καπαρώσει μια σειρά από θέσεις από δικηγόρους μέχρι γιατρούς. «Η εξουσία θα πέσει στα χέρια μας σαν ένα ώριμο φρούτο», διαμήνυε ο Νο 2 της μουσουλμανικής αδελφότητας ένα χρόνο πριν.


Κοίταξα το ρολόι μου. Καλώς εχόντων των πραγμάτων θα έπρεπε να είναι ήδη στο τρένο για το σπίτι του.

 

 

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.