«Αναζητάτε και θα βρείτε»

Κάποτε ο αββάς Αντώνιος ατενίζοντας στο βάθος των κρίσεων του Θεού, ρώτησε:

«Κύριε, πως συμβαίνει μερικοί να ζουν λίγο στη γη και άλλοι να φτάνουν σε βαθιά γηρατειά; Και γιατί άλλοι να βρίσκονται μέσα σε πενία και άλλοι να είναι πλούσιοι; Και πως οι άδικοι μεν πλουταίνουν, ενώ οι δίκαιοι πένονται;».

Τότε άκουσε μια φωνή να του λέει: «Αντώνιε, κοίτα τον εαυτό σου, αυτά τα κανονίζει ο Θεός κατά την κρίση Του και δεν συμφέρει να τα μάθεις».

Έπεσα στο παραπάνω κείμενο τυχαία, για την ακρίβεια το πήρα από εδώ. Θυμήθηκα τη μεγάλη μου απογοήτευση όταν είχα πρωτοανοίξει το Γεροντικό, προκειμένου να φιλοξενηθώ στον κόσμο της αιώνιας σοφίας και της κρυμμένης αλήθειας που όμως προς έκπληξιν όλων μας ξέρει να κάνει αισθητή την παρουσία της στα απλά.

Δογματική, άνευρη και ξηρή σαν την πιο άγρια έρημο η ανάγνωση στο σύνολό της. Ελάχιστες ήταν οι στιγμές, αν ήταν κάποιες που μου έδωσαν το κάτι παραπάνω.

Και θυμήθηκα το θησαυρό του Ζεν. Τη χαοτική διαφορά ποιότητας που χωρίζει τις δύο σχολές λογοτεχνικού διαλογισμού.

Τι θα πει «δεν συμφέρει»; Δεν συμφέρει ποιον; Τι είναι ο άνθρωπος; Η ασυνείδητη μηχανή του «δεν ήξερα, δεν ρώτησα», όσα φέρει ο χρόνος και η στιγμή, κι ό,τι γίνει; Τι απέγινε η ελεύθερη βούληση και το «ερευνάτε τας γραφάς»;

Αν ο άνθρωπος είναι ή γίνεται μέσω της Θείας Κοινωνίας φύση θεϊκή τότε ποιον «δεν συμφέρει» η αναζήτηση της αλήθειας στους εκατοντάδες αιώνες που έχουν προηγηθεί;

Φταίμε για τη δυστυχία τη δική μας; Φταίμε για τη δυστυχία των άλλων;

Κάποιος που έχει πλούτη είναι σε ευνοϊκότερη θέση από κάποιον που με το ζόρι βγάζει το μήνα;

Γιατί να πεθαίνουν τόσο πρόωρα μικρά παιδιά και νέοι;

Έχει σημασία πότε θα πεθάνεις ή πώς;

 

Το ίδιο κείμενο μέσα όμως από τη φιλοσοφία του Ζεν:
Ένας προσκυνητής καθόταν στην άκρη του δρόμου και προσευχόταν. Καθώς βρισκόταν εκεί, παρατηρούσε όλους τους άπορους, τους άρρωστους, τους ανάπηρους που τον προσπερνούσαν. Λυπημένος, απευθύνθηκε στον Θεό λέγοντας: «Θεέ μου, πώς γίνεται ένας τόσο ευσπλαχνικός Πατέρας να βλέπει όλον αυτό τον πόνο και να μην κάνει τίποτα;» και μετά από σιγή, ο Θεός απάντησε: «Εγώ έκανα κάτι! Δημιούργησα εσένα!»


Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.