Δεν Νοιάζονται για Τίποτα

Μα τι ξύπνημα ήταν αυτό! Εκεί που περιμένω το ζεστό καφεδάκι να ετοιμαστεί, έτοιμη για μια ζεστή αν και κατά τα άλλα συνηθισμένη Κυριακή, η έκπληξη ήρθε αναπάντεχα… σαν να μπαίνει η Άνοιξη στα ξαφνικαααά.

Οι αρχές της Νέας Υόρκης συνέλαβαν τον Στρος-Καν για σεξουαλική επίθεση, απόπειρα βιασμού και παράνομη κράτηση! Και μάλιστα όταν ήταν καθ’ οδόν για Παρίσι, μία μέρα πριν μεταβεί στο Βερολίνο προκειμένου να συναντήσει τη Μέρκελ για να συζητήσουν και πάλι ( τι τραβάν κι αυτοί οι ηγέτες) το μέλλον της Ελλάδας!

Κατ’ αρχάς μπράβο, μπράβο και πάλι μπράβο στην κοπέλα που δεν κώλωσε μπροστά στο γουρούνι που εκμεταλλευόμενο την κατάχρηση εξουσίας που έχει συνηθίσει να κάνει, πίστευε πως οι άλλοι θα είναι πάντα δούλοι του.

Μπράβο της που δεν φοβήθηκε να τον κράξει και να τον διασύρει, αυτόν τον αχρείο σεξομανή που ποιος ξέρει πόσων γυναικών την αξιοπρέπεια έχει διασύρει στην ντροπιαστική του πολιτική ζωή. Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που συνδέει το όνομά του περισσότερο με το σεξ παρά με πράξεις ουσίας που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να συνοδεύουν το όνομά του δεδομένης της ευαίσθητης θέσης του που τον έφερε διαχεριστική της τύχης λαών και λαών.

Μπράβο και στις αρχές της Νέας Υόρκης που δεν δίστασαν να συλλάβουν τον μπάσταρδο αν και στο ΔΝΤ συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση και το συγκεκριμένο σκάνδαλο συμπαρασύρει στην κατακραυγή όλους τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, συναρμόδιους.

Έτσι και είχε γίνει στην Ελλάδα; Η κοπέλα θα έμπαινε φυλακή για συκοφάντική δυσφήμιση, αφού πρώτα θα ζούσε έναν άνευ προηγουμένου διασυρμό από τα ΜΜΕ, θα είχε φυλακιστεί και ο σερβιτόρος που θα είχε πάει πρωινό στην υπερπολυτελή σουίτα του σοσιαλιστή, το ξενοδοχείο θα είχε κλείσει γιατί δεν θα τηρούσε κάποιους βασικούς κανόνες ασφαλείας, ο Στρος-Καν θα είχε κηρυχθεί πανηγυρικά αθώος από τους πολιτικούς του κόσμου, δίνοντας αποκλειστική συνέντευξη για το θέμα στην Πετρούλα, και συνομιλώντας σε παράλληλο χρόνο με τον παραγωγό της Sirina προκειμένου να κανονίσουν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες για την επικείμενη ταινία, όπως το αν θα προτιμηθούν γαλλικές σαμπάνιες ή ελληνικά κρασιά.

Μα πόσο πηδίκουλες είναι τέλος πάντων αυτοί οι σοσιαλιστές;

Αυτός ο άνθρωπος, μονίμως υποκείμενος στα πάθη και τις ηδονές του, που συζητούσε με τον πρωθυπουργό με το κολάν για την είσοδό μας στο ΔΝΤ, μήνες πριν πέσουν οι υπογραφές, διαχειρίζεται τις τύχες λαών. Αυτός ο άνθρωπος πήγαινε για Πρόεδρος της Γαλλίας. Αυτός είναι το ήθος του ανθρώπου, στο πρόσωπο του οποίου καθρεφτίζεται τόσο θεσμικά όσο και πρακτικά η πολιτική ενός οργανισμού στα νύχια του οποίου μας έριξε η κυβέρνηση του κανώ, με τον γνωστό τρόπο που όλοι (τουλάχιστον τα μη κομματόσκυλα) γνωρίζαμε και επιβεβαίωσε και ο ίδιος με τα δικά του λεγόμενα ένα χρόνο μετά.

Ό,τι δεν έκανε ένας ολόκληρος λαός το έκανε μία καμαριέρα.

υγ: Είπε ο Ιορδάνης πως σύμφωνα με κυβερνητικές αναφορές, στην κυβέρνηση λένε «καλά να πάθει, να μάθει άλλη φορά να μη λέει κακές κουβέντες για το Γιώργο μας»;;!!;

 

 
 
 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.