Ω τι κόσμος! (Μέρος ΙΙ)

Συμπληρωματικά, σε σχέση με τα ΜΜΕ και το Ισλάμ.

Ένα παράδειγμα από τους LA TIMES: Δίνουν βήμα σε ένα σημαντικό στέλεχος της Χαμάς, που «δούλευε» τουλάχιστον για 10 χρόνια στις ΗΠΑ. Δεν δίνουν όμως στη δημοσιότητα βίντεο που δείχνει τον Ομπάμα να πανηγυρίζει το 2008 με παράγοντες που έχουν ταχθεί ανοιχτά κατά του Ισραήλ, κάτι που αν γινόταν γνωστό, θα κλόνιζε τη θέση του αμερικανού Προέδρου.

Σε παράλληλο χρόνο, βγαίνει κάπου στα κρυφά έκθεση των Γάλλων που δίνει ξεκάθαρη απάντηση στο αν η «επανάσταση» στη Λιβύη έγινε για την προώθηση της δημοκρατίας ή την εμβάθυνση του ισλαμισμού. Ποιοι, οι Γάλλοι. Στους δικούς μας παίζει στα κρυφά, και μην τον είδατε.

Ποια είναι όμως η 13η (και τυχερούλα) χώρα που αναγνώρισε ως καθ’όλα νόμιμο εκπρόσωπο του λαού της Λιβύης το συμβούλιο των εξεγερμένων; Ναι, αυτή που πρώτα είπε «πέθανε ο θεός» για να ζήσουν έπειτα οι επιχειρήσεις της καλά και οι υπόλοιποι χειρότερα, ειδικά όπου υπάρχουν αεροδρόμια, καλώδια, κλπ.

Τις ίδιες μέρες είδαμε το ξέσκισμα που υπέστη ένας κακομοίρης βουλευτής των Δημοκρατικών επειδή δημοσίευσε ερωτικές φωτογραφίες στο τουίτερ, αν και οι ίδιοι οι Δημοκρατικοί είχαν αθωώσει πανηγυρικά ολόκληρο Πρόεδρο από σεξουαλικό σκάνδαλο, για το οποίο ο ίδιος όπως παραδέχτηκε έλεγε ψέματα διαρκείας, χωρίς όμως να χάσει τη θέση του.
Το αντίθετο. Έγινε κάτι και στον ΟΗΕ, προφανώς ακριβώς επειδή συνδύαζε τόσο πετυχημένα τις ροζ ιστορίες με τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, τότε που η Σερβία μας προειδοποιούσε για αυτό που έρχεται, αν και τώρα παρακαλάει να μπει στην Ε.Ε. για να δει και εκείνη τη γλύκα.

7 Ιουν. 2011 -- Ο Ομπάμα βραβεύει τη Μέρκελ με το "Μετάλλιο της Ελευθερίας" (μία από τις σπάνιες φορές που η γερμανίδα καγκελάριος φοράει κάτι θηλυκό)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.