Aμαντέους: Μεγάλη Λειτουργία

Δεν είναι πολύ ξεκάθαρο γιατί δεν ολοκληρώθηκε αυτό το τόσο σπουδαίο έργο. Ούτε και για ποιο λόγο το συνέθεσε καθώς υπάρχουν δύο εκδοχές: είτε το έγραψε «από τα βάθη της καρδιάς του» για να ευχαριστήσει το Θεό που θεράπευσε την τότε άρρωστη Κονστάντσε, είτε για να γιορτάσει μια σειρά από γεγονότα, μεταξύ των οποίων η θεραπείας της, το ευτυχές γεγονός του γάμου τους καθώς της γέννησης του παιδιού τους, αν και υπάρχει μια θεωρία σύμφωνα με την οποία με αυτή τη Λειτουργία, ο Μότσαρτ ήθελε να αποδείξει κάτι στον πατέρα του.

Ό,τι γνωρίζουμε, προέρχεται από στοιχεία από γράμματα δικά του ή συγγενών του, το σίγουρο πάντως είναι πως το έργο αυτό είναι το μοναδικό που δεν του ανατέθηκε προς σύνθεση. Το έγραψε για δική του χρήση και ευχαρίστηση μόνο.

Όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες λειτουργίες, τα μέρη είναι κοινά: Kyrie eleison, Gloria in excelsis Deo, Credo in unum Deum, Sanctus-Benedictus, Agnus Dei το οποίο όμως αγνοείται, ενώ το Credo είναι ελλιπές. Κοινά είναι και τα κείμενα, αν και κατά καιρούς, κάποια κομμάτια αφαιρούνται.

Για τις ανάγκες σύγχρονων εκτελέσεων, τα Credo και Agnus Dei έχουν συμπληρωθεί από μουσικούς όπως οι H. C. Robbins Landon, Helmut Eder, Richard Maunder, Philip Wilby και Robert Levin. Η τελευταία ολοκλήρωσή τους ήρθε το 2010 από τον Benjamin-Gunnar Cohrs το 2010, ενώ και ο Robert Xavier Rodriguez επίσης συμπλήρωσε το Agnus.

Την περίοδο που ο Μότσαρτ έγραψε τη λειτουργία, λέγεται πως είχε εκδηλώσει το έντονο ενδιαφέρον του για τη μουσική των Χέντελ και Μπαχ, και οι μυημένοι στην κλασική μουσική, μπορούν να ακούσουν στη Λειτουργία τους δύο μεγάλους συνθέτες.

Η Μεγάλη Λειτουργία σε Ντο μινόρε θεωρείται ως «ο πρόδρομος» του Ρέκβιεμ, καθώς πολλές είναι οι μουσικές ομοιότητες μεταξύ των δύο, τα οποία μοιράζονται ένα επιπλέον κοινό σημείο: αν και για διαφορετικούς λόγους το καθένα, και τα δύο έμειναν ανολοκλήρωτα.

 

Kyrie

Gloria

Credo

Sanctus / Benedictus

Agnus Dei

 

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.