«Allahu Akbar, σύντροφοι της 17Ν»

Ο Κάρλος για τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ και τον Καραμανλή, σε ένα ιστορικώς χρήσιμο για το αρχείο και μονίμως επίκαιρο άρθρο του antinews που δημοσιεύθηκε το 2009 και ξαναθυμήθηκα σήμερα μετά από μια αναζήτηση για τον «εθνάρχη» και τη ΝΔ:

Ο Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες, ένας στρογγυλοπρόσωπος Λατίνος με κοφτό μουστακάκι, φουλάρι «Έρμες» και κουστούμι ραμμένο στην Σάβιλ Ρόου περπατούσε αμέριμνος εκείνο το πρωί του 1967 στο κέντρο του Κένσιγκτον, όταν περνώντας έξω από την ελληνική πρεσβεία στην βρετανική πρωτεύουσα πέφτει πάνω σε μια διαδήλωση Ελλήνων που διαμαρτύρονται για το απριλιανό πραξικόπημα. Πράσινα τζάκετ αμερικανών πεζοναυτών, αρειμάνια μουστάκια στυλ Βελουχιώτη, λίγα πανώ, αλλά πολλά συνθήματα και ανάμεσα τους ένα λαμπερό κόκκινο φόρεμα: Η Μελίνα Μερκούρη. «Ίλιτς», του φωνάζει μόλις βλέπει τον Λατίνο με το παγωμένο βλέμμα και το χαμογελαστό πρόσωπο. «Έλα μαζί μας».

Πέρασαν τρεις δεκαετίες , αλλά ο Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες, πιο γνωστός ως «Κάρλος», το «Τσακάλι», δεν ξέχασε ποτέ εκείνο το περιστατικό: «Αν θυμάμαι καλά η Μελίνα Μερκούρη φορούσε κόκκινο φόρεμα .Αυτή με φώναξε και με πήρε αγκαζέ από το δεξί μπράτσο .Όταν έφτασαν τα τηλεοπτικά συνεργεία έπρεπε να χωρίσουμε για να μην φανούμε στις οθόνες ολόκληρου του κόσμου .Ήταν η πρώτη και αξέχαστη συνάντηση με Έλληνες συντρόφους» θα πει το 1995, στον εισαγγελέα Γιάννη Διώτη (Κατάθεση του Κάρλος στον Ι. Διώτη, για τις σχέσεις του με την 17Ν – 22/12/1995, μέσα στο κελί των γαλλικών φυλακών)

Ο Κάρλος δεν αποκάλυψε ποτέ πως γνώριζε την Μελίνα. Αποφεύγει επιμελώς να αποκαλύψει ονόματα, τόπους συνάντησης, «πως» και «που». Άλλωστε η Μελίνα δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά. Η γνωριμία μαζί της ήταν μόνο το όχημα για να γνωριστεί ο Κάρλος με άλλους επαναστατικούς κύκλους. Είπε μόνο ότι «συχνάζαμε στους ίδιους χώρους όπου γνώρισα πολλούς Έλληνες συντρόφους, κομμουνιστές»

Διακριτικά μπιστρό δίπλα στον Σηκουάνα, φοιτητικές λέσχες στην Cite, μπυραρίες στο Μόναχο, στέκια εργατών στο Ντίσελντορφ, διπλοί espresso στα μπαρ της Ρώμης και της Μπολώνια, ένα γκρίζο σύννεφο από φίλτρα Gauloise και ατελείωτες, θολές, εξοντωτικές συζητήσεις για τον Μαρξ, τον Λένιν τον Τρότσκι και την αδύνατη επανάσταση. Κάπου εκεί θα γνωρίσει όλους τους «πατέρες» της ελληνικής ένοπλης πάλης.

«Μπορείτε άραγε να μας πείτε ονόματα» επιμένει αφελώς (;) ο Διώτης.

Αλλά εκείνος είναι ο Κάρλος, ο φόβος και ο τρόμος των αεροπορικών εταιρειών και των υπουργών πετρελαίου σε όλο τον κόσμο. Σκληρός επαναστάτης και αδίστακτος εκτελεστής. Ορκισμένος πιστός του Μωάμεθ και αμετανόητος ονειροπόλος των χαμένων παραδείσων του Λένιν.

«Άραγε, πόσα χρήματα σε δραχμές (ή ευρώ τώρα) μου τάζουν για να γίνω καταδότης της αστυνομίας » απαντά. Οι ηγέτες της διεθνούς επανάστασης δεν καρφώνουν ποτέ.

Ωστόσο, εκείνο το τραίνο της ιστορίας που άδειασε το «Τσακάλι» σ΄ έναν ξεχασμένο σταθμό στο Σουδάν πρέπει να ξαναπεράσει…δεν γίνεται να μείνει αδικαίωτος στο ιστορικό προτσές .

«Τι μπορείτε να μας πείτε για την 17Ν;» Ο Διώτης επιμένει να μην υποβάλει συγκεκριμένα ερωτήματα.

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε στην οργάνωση αυτή , ότι είναι η ένοπλη πρωτοπορία του ελληνικού λαού . Λέω λοιπόν μπράβο στους συντρόφους της οργάνωσης αυτής…Γειά σας σύντροφοι, συνεχίστε και Αλλάχου Ακμπάρ – ο Θεός είναι μεγάλος»

Η γλώσσα με την οποία εκφράζονται οι μυστικές υπηρεσίες και η πρωτοπορία τους όπως ο …Κάρλος είναι πάντα στρεβλή, γεμάτη υπονοούμενα και υπεκφυγές. Μόνον ειδικευμένοι αναλυτές της CIA και του MI 6 μπορούν να ιχνηλατήσουν τα πρόσωπα και τα γεγονότα, τους τρόπους και τους δρόμους που υπαινίσσεται συνεχώς ο Κάρλος στην κατάθεσή του. Όταν αργότερα ανέλυσαν την κατάθεσή του στον Διώτη, την ξεμοντάρισαν, την έβαλαν στο κομπιούτερ και το ρώτησαν να τους πει «τι θέλει να πει ρε συ το τσακάλι» και την ξαναμοντάρισαν κατάλαβαν ότι ήθελε να τους πει πολλά. Μόνο που εκείνοι δεν γνώριζαν τον τρόπο που θα τον έκαναν να τους τα πει. Πως άραγε μπορεί να συνεννοηθεί ένας χαρτογιακάς απόφοιτος του Χάρβαρντ, ή του Γαιηλ με έναν που πήρε όμηρο τον Γιαμανί μαζί με όλους τους υπουργούς Πετρελαίου του ΟΠΕΚ;

Σύμφωνα με το πρακτικό της ανάκρισης, ο Κάρλος, είπε μεταξύ άλλων τα παρακάτω στον Διώτη, άσχετο αν ο τελευταίος δεν τα κατάλαβε, ή έκανε πως δεν τα κατάλαβε: «Από όσα θυμάμαι, υπήρχαν τέσσερις οργανώσεις που αγωνίζονταν ένοπλα μετά την πτώση του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Η πρώτη που εμφανίστηκε με χρονολογική σειρά ήταν ο ΕΛΑ, πριν από την 17Ν. Στη συνέχεια υπήρξε μια προοδευτική κίνηση την οποία δεν θυμάμαι πλέον. Τελευταία ήταν μια ομάδα νέων που εξαρθρώθηκε, όταν επιχείρησε να πάρει όπλα από ένα τμήμα στην Αθήνα. Αυτοί οι νέοι ήταν αυτόνομοι. Μια άλλη οργάνωση που δεν υφίσταται πλέον ελεγχόταν από την Μοσάντ και τη CIA. Επρόκειτο για τρεις μουσουλμάνους… Η 17Ν αποτελείται από Έλληνες σοσιαλιστές ΠΑΣΟΚ, συνδεδεμένη με αντι-ιμπεριαλιστές και αντι-αμερικανούς μέσα στις ελληνικές υπηρεσίες. Είναι εντάξει άνθρωποι, κάνουν καλά πράγματα και έχουν έναν ιδιάζοντα τρόπο δράσης, συνεργαζόμενοι με ανθρώπους μέσα στις μυστικές υπηρεσίες. Γεγονός πουν δεν πρέπει να σας εκπλήσσει, αφού στη Γαλλία όλα τα πολιτικά κόμματα έχουν παραστρατιωτικούς μηχανισμούς. Η οργάνωση αυτή είναι η ένοπλη πρωτοπορία του ελληνικού λαού.

Εμένα δεν με συνέλαβαν. Εμένα με πούλησαν. Διερωτάστε βεβαίως ότι αφού ακόμα κι εγώ πιάστηκα, γιατί η 17Ν παρέμεινε επί τόσα χρόνια ανέγγιχτη. Το ερώτημα αυτό πρέπει να τεθεί στον κ.Παπανδρέου για τον οποίο δηλώνω σήμερα την πεποίθησή μου ότι επικροτούσε τους στόχους του ελληνικού αντάρτικου πόλεων.

Όταν ένα στέλεχος των Παλαιστινίων περνούσε από την Ελλάδα, προστατευόταν από τις μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας. Πρόκειται για πράγματα που καθορίζονται από την υψηλή πολιτική. Από την ασφάλεια του κράτους, από την στρατιωτική ασφάλεια στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες…»

Διαβάσατε πουθενά την κατάθεση του Κάρλος; Είδατε να την σχολιάζουν σε κανένα τηλεοπτικό παράθυρο εκείνο το φοβερό καλοκαίρι του 2002; Οι πραγματικές συνθήκες γένεσης της ελληνικής τρομοκρατίας έπρεπε να μείνουν ένα καλά φυλαγμένο μυστικό, το ίδιο και οι πραγματικοί εγκέφαλοι.

Αν όμως μας έχει διδάξει κάτι η ιστορία, είναι ότι τέτοια μυστικά δεν μπορούν να μείνουν για πολύ καιρό κρυφά.

Μιλώντας αργότερα σε Έλληνα συνάδελφο, ο Κάρλος μίλησε και γι αυτά που δεν αποκάλυψε ο παρασημοφορηθείς Διώτης. «Αυτό που θα σου αποκαλύψω στη συνέχεια δεν το ανέφερα στην κατάθεση μου στον κ.Διώτη. Του δήλωσα όμως of the record ότι ο Καραμανλής δέχτηκε ιδιαιτέρως και με ζεστασιά δυο πάρα πολύ κοντινούς συντρόφους μου πού ήταν στρατευμένοι στον πόλεμο της επανάστασης».

Ποια ήταν αυτά τα δυο ονόματα;

 

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.