Ο συμβολισμός μιας άλωσης

Βήματα βιαστικά. Μπροστά σε σωρούς απορριμμάτων που απλώνουν το βάρος τους σαν ένοχη συνείδηση έξω από τα καταστήματα της Νίκης, της Βουλής, και των γύρω δρόμων του Συντάγματος. Λαθραίοι πουλάνε λαθραία στην προέκταση του Κοινοβουλίου. Η ζωή είναι συμβολισμοί.

Λίγα μέτρα μετά τη Ρηγίλλης, η γειτονιά ρημάζεται από κλέφτες. Σπίτια, αμάξια, μαγαζιά. Ούτε μισός αστυνομικός. Δραματική, τραγική η κατάσταση. Όλοι το ξέρουν. Κανείς από αυτούς που μπορούν δεν θέλει να κάνει κάτι. Ο Παπουτσής πόσους αστυνομικούς έχει; Ο πρωθυπουργός; Ο κάθε υπουργός; Ο αρχηγός κόμματος; Ο βουλευτής;

Πολίτες έβδομης κατηγορίας.
Μόνοι με όλα τα μέτωπα ανοιχτά. Την Αριστερά να μαλακίζεται ανάμεσα σε ισλαμιστές και κόμπλεξ. Είναι κουλτουριάρικο και ιν είναι να καθόμαστε να μας βιάζουν και να εισβάλουν μέσα στα σπίτια μας, λέει. Τη Δεξιά που δεν νοιάζεται. Το ΠΑΣΟΚ, τη ντροπή του ανθρώπινου πολιτισμού. Και το σοφό καθ’ ότι επιβεβαιωμένο κατά πώς φαίνεται ρητό να μας καταδιώκει˙ οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν.

Κλειστά καταστήματα, σκυθρωπά πρόσωπα, κουρελούδες μπροστά στην Ακαδημία. Ένα σκηνικό που δεν θυμίζει σε τίποτα την «χρυσή» αφθονία που κάποτε έζησε η πόλη, όταν ετοιμαζότανε για τους Ολυμπιακούς της Γιάννας, για την οποία είχε γράψει και τραγούδι ο… Σαββόπουλος. Μπορούσες να δεις το χρήμα να δεσπόζει παντού τότε. Ήταν το μέσο που προσέφερε προσωπική και κατ’ επέκταση κοινωνική καταξίωση σε ανθρώπους που είχαν βουτήξει τη ψυχή τους μέχρι τα πέρατά της στο σεξ και την έπαρση. Πουλούσες φύκια για μεταξωτές κορδέλες με περιτύλιγμα κοπανιστού αέρα, σε ένα σχέδιο ευρωπαϊκής πατέντας κι ελληνικής προμήθειας. Τώρα ζούμε το αντίκρυσμά του.

Ζητιάνοι, μικροαπατεώνες, άστεγοι, ναρκωμανείς, ντήλερς, πουτάνες. Γύφτοι, γιάπηδες, Πακιστανοί, τζιπάτοι, Αφγανοί, μπαστουνόβλαχοι. Με άρωμα Τσουκάτων, Μαντέληδων και Ράιχ ενμπαχ.

Ματατζήδες, μπαχαλάκηδες, προβοκάτορες. Γυαλιά-καρφιά. Ανασφάλεια.

Κτήνη έξω από την Ευελπίδων ξεβράζουν τους χειρότερους δαίμονες. Τούρκικη τηλεόραση. Σκυλιά σφάζονται και πωλούνται από κινέζους στο κέντρο. Κάποια άλλα, πιο τυχερά, κουλουριάζονται μπροστά σε σκαλοπάτια και εισόδους, κλείνουν τα αυτιά τους και βυθίζονται στα δικά τους όνειρα παρά την τρελή βουή της καθημερινότητας. Μόνα τους. Η ζωή είναι συμβολισμοί.


 


 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s