Αι ειδοί του Μαρτίου

«Ειδοί», σύμφωνα με το ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν η 15η ημέρα των μηνών Μαρτίου, Μαΐου, Ιουλίου κι Οκτωβρίου οπότε και ελάμβαναν χώρα γιορτές προς τιμήν του Δία. Το 44 π.χ. ο Ιούλιος Καίσαρας προειδοποιείται από έναν μάντη να φοβάται τις «ειδούς του Μαρτίου», που έχουν μείνει στην ιστορία ως η ημέρα που δολοφονήθηκε.

Μπαίνοντας εκείνη την ημέρα στη Σύγκλητο, είπε με ένα χαμόγελο σιγουριάς στο μάντη που έτυχε να είναι εκεί: «Ήλθον αι ειδοί του Μαρτίου!», εννοώντας ότι δεν έχει πάθει τίποτα. Για να απαντήσει ο μάντης: «Ήλθον, αλλά δεν παρήλθον!»

Πιστή στο ραντεβού της η Ιστορία ξεδίπλωσε τη βούλησή της λίγο αργότερα, με τη συνωμοσία των 60 να υψώνει τα ξίφη της μπροστά στον Καίσαρα, ο οποίος βλέποντας και τον ευνοούμενο του συγκλητικό ανάμεσά τους, είπε το περίφημο, καθώς έπεφτε μπροστά στο άγαλμα του Πομπήιου, «κι εσύ τέκνον Βρούτε;».

Η οσκαρικών προδιαγραφών ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο Farragut North (κεντρικός σταθμός του μετρό στην Ουάσιγκτον) του Μπο Γούλιμον, ο οποίος είχε δουλέψει σε αρκετές προεκλογικές καμπάνιες πολιτικών και είδε από κοντά πώς λειτουργούν τα παρασκήνια και τι μεσολαβεί μέχρι τη στιγμή που ο πολιτικός ανεβαίνει στο βάθρο για να αραδιάσει τα ωραία σχήματα λόγου και τις ποιητικές μεταφορές που ξεσηκώνουν το πατριωτικό ηθικό.

Το 2008 το θεατρικό έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη, εμπνέοντας τους ιδρυτές της Smokehouse Pictures, Τζόρτζ Κλούνεϊ και Γκραντ Χέσλοφ, να το μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη. Και το πραγματοποιούν με φανερή την αίσθηση της ποιότητας στις ερμηνείες, την αγωνία των ανατροπών, την απαραίτητη μουσική του Ντεσπλά και τη μελαγχολία των χρωμάτων να δημιουργούν μια μιακεβαλική ατμόσφαιρα που μετατρέπει πριν καν το καταλάβεις τον καθαρό ρεαλισμό σε αναπόφευκτο κυνισμό.

Θα μπορούσε να είναι ο Δημοκρατικός πρόεδρος των ΗΠΑ ο Αυτοκράτορας και Βρούτοι οι Κλούνεϊ (στο ρόλο της σκηνοθεσίας και του κυβερνήτη) και Ντι Κάπριο (παραγωγή), δύο από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του; Ο Κλούνεϊ έχει δηλώσει πως η ταινία δεν είναι πολιτική, και δεν παίρνει θέση, είναι μόνο ένα πολιτικό θρίλερ.

Το κάρφωμα όμως που κάνει στο Δημοκρατικό Κόμμα είναι απόλυτο. Καθηλωτικό κι απολαυστικό. Και μαζί του συμπαρασύρει και την Πολιτική στο σύνολό της παρουσιάζοντάς την έτσι ακριβώς όπως είναι: μια γυμνή βασίλισσα, που ευοκιμεί στην κόλαση του ψεύδους, της προπαγάνδας, της απόλυτης σαπίλας και, πάνω από όλα, εννοείται, των βρώμικων μυστικών.

 

 

Παραγωγή: ΗΠΑ (2011)

Σενάριο: Τζορτζ Κλούνεη, Γκραντ Χέσλοφ, Μπο Γούλιμον (θεατρικό)

Σκηνοθεσία: Τζορτζ Κλούνεη

Ηθοποιοί: Ράιν Γκόσλινγκ, Τζορτζ Κλούνεη, Φίλιπ Σέημουρ Χόφμαν, Πολ Τζιαμάτι, Έβαν Ρέητσελ Γουντ

Μουσική: Αλεξάντρ Ντεσπλά

Διάρκεια: 101 λεπτά

 

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.