Η επάρατος Δεξιά

Αν δεν είσαι μέρος της λύσης, είσαι μέρος του προβλήματος.

Έλντριτζ Κλήβερ, ο κάποτε ακραίος αριστερός φιλοισλαμιστής, ιστορικός ηγέτης των «Μαύρων Πανθήρων» που μεταλλάχθηκε σε υπερσυντηρητικό δεξιό χριστιανό.

Τα πράγματα άρχισαν να ζορίζουν και οι μάσκες να πέφτουν από την 28η Οκτωβρίου. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους και ζήταγε Ελευθερία και Δικαιοσύνη και την αποχώρηση από τις παρελάσεις εκείνων που προσβάλλουν το έθνος και το αίμα του. Είπε το δικό του ΟΧΙ, αλλά οι αχυράνθρωποι νόμιζαν πως έβρεχε!

Με τη συμβολή των καναλιών πάντα, που όσο κι αν προσπαθούσαν να παρουσιάσουν το άσπρο ως μαύρο και μιλούσαν για «θλιβερές μειοψηφίες και προσβολές των θεσμών» (ποιος, τα κανάλια!), η αλήθεια δεν κρυβόταν.

Τι είχε δηλώσει εκείνη την ημέρα ο Σαμαράς, δίνοντας το πρώτο σοκ (σε εκείνους που αγαπούν τον Ήλιο τον Ηλιάτορα αλλά δεν έτυχε να αναρωτηθούν ποτέ, δημόσια ή μη, γιατί ο αρχηγός της ΝΔ δεν μιλάει για Siemens, αποζημιώσεις, Τσουκάτο, Μέρκελ, παρόλο που όπως ο ίδιος λέει έλειπε τόσα χρόνια από το πολιτικό σύστημα και άρα είναι καθαρός):

«Όμως, όσοι χαίρονται που τραυμάτισαν την εθνική μας γιορτή, να ξέρουν ότι οι ίδιοι πλήγωσαν την εθνική μας υπερηφάνεια, οι ίδιοι αμαύρωσαν την εικόνα όλων των Ελλήνων, οι ίδιοι πρόσβαλαν τη μνήμη των ηρώων μας.
Μόνον οι εχθροί μας θα μας ήθελαν σήμερα διχασμένους».

Τρία πουλάκια…

Δεν θα υπήρχε ΠΑΣΟΚ χωρίς τη ΝΔ. Ο ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλον, κι αν παραβλέψουμε τους πύρινους λόγους με τις αναφορές του Ελύτη που γράφει ο κ.Σαμαράς (ή του γράφουν), και που λίιιιιιιγο ακόμα και θα μας τουμπάριζαν (όπως μας είχε τουμπάρει και ο Καραμανλής), και δούμε με μία ψύχραιμη και βασικά αποστασιοποιημένη ματιά ως θεατές, και όχι ως συμμετέχοντες, το θεατρικό που έχει στηθεί, το συμπέρασμα παραμένει το ίδιο˙ οι δεξιοί σε αυτή τη χώρα είναι πάρα πολύ άτυχοι! Αλλά τι εννοούμε όταν λέμε δεξιά;

Ως γνωστόν, οι όροι αριστερά – δεξιά – κέντρο, είναι καθαρά γεωγραφικοί, δεν εντοπίζονται σε κάποιον ιδεολογικό χάρτη, αλλά κυριολεκτικά στα έδρανα των γαλλικών Συνελεύσεων μετά τη Γαλλική Επανάσταση με τους συντηρητικούς βασιλόφρονες να πιάνουν τη δεξιά πτέρυγα και τους ριζοσπαστικούς την αριστερή. Οι δεξιοί αποκαλέστηκαν πιο εθνικοί και πατριώτες, οι αριστεροί πιο παγκοσμιοποιημένοι και προοδευτικοί.

Τρίχες.

Μπορεί να μην έχουμε την ίδια πατρίδα, αλλά η αγάπη που έχουν οι εαμοβούλγαροι για τα δικά τους τα εδάφη (μεταφορικά και μη) είναι σαφώς ανώτερη από αυτή των μούφα ελλήνων δεξιών. Είναι ικανοί να μας σκοτώσουν για να πάρουν αυτό που νομίζουν πως τους ανήκει. Και μας σκοτώνουν. Μόνο που χρειάζονται το δικό τους Δούρειο Ίππο για να πετύχουν την άλωση κι αυτός δεν είναι άλλος από την ελληνική Δεξιά.

Το ρεπορτάζ από το ΠΑΣΟΚ επιμένει, αλλά και ο ίδιος ο Σαμαράς έχει κάνει κάτι παραπάνω από σαφές πως ο Παπανδρέου ΔΕΝ ήθελε τον Παπαδήμο για αυτό και δεν του είχε τηλεφωνήσει μέχρι χτες κανείς από το Μαξίμου, αντίθετα πήρε ο ίδιος και συνομίλησε με συνεργάτιδα του (τέως) πρωθυπουργού γιατί οι φίλοι του δεν προλάβαιναν να του δίνουν συγχαρητήρια και έπρεπε να μάθει κάποια στιγμή τι γίνεται. Αυτό τουλάχιστον μετέδωσε το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ… η ενημερωτική ζώνη του Μέγκα, ήθελα να πω.

Αλλά και αυτό να μην ισχύει, ο Σαμαράς ήταν σαφής: από το -εκλογές τώρα- και -όχι στη συγκυβέρνηση- πήγαμε στο -εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου και βλέπουμε-, με στελέχη της ΝΔ (μη κοινοβουλευτικά βέβαια) να συμμετέχουν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ στη σύνθεση της κυβέρνησης και -με Πρωθυπουργό τον τραπεζίτη που μας έβαλε στο ευρώ- και που σύμφωνα με τη Μέρκελ και το Σαρκοζί αυτό δεν έπρεπε να γίνει. Η κοινή λογική θα μπορούσε ίσως να θέσει σε αυτό το σημείο ερωτήματα του τύπου «πώς γίνεται οι Μερκοζί να συμφωνούν με μια τέτοια επιλογή, γιατί δεν τον έχουν ΗΔΗ καλέσει σε απολογία αφού κάναμε απάτη αλλά τον έκαναν πρωθυπουργό (!)» κι άλλα πολλά τέτοια χαρούμενα κουφά, αλλά πού να ψάχνεις τώρα να βρεις τι.
Εννοείται πάντως πως ήθελε τον Παπαδήμο για να διασπαστεί το ΠΑΣΟΚ, και απορώ πώς ο κ.Κρανιδιώτης που είναι (ήταν) και ο μοναδικός λόγος που μπορεί να ψήφιζα ξανά ΝΔ, δεν του έχει πει ότι ο ηγέτης που βάζει το κομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό, μπορεί να άγεται και να φέρεται ως ηγέτης ενός τσίρκου, σίγουρα όμως όχι ενός ελεύθερου λαού.

Χάρη στην ελληνική δεξιά λοιπόν, και μόνο σε αυτή τελειοποιείται η ευρωπαϊκή μας ολοκλήρωση (ή μάλλον ο γερμανικός ολοκληρωτισμός). Χάρη σε αυτήν, έχουμε έναν πρόεδρο Ελληνικής δημοκρατίας που δάκρυσε επειδή τριάντα άτομα, κατά τα λεγόμενά του τον είπαν προδότη… Εξαιτίας της ελληνικής δεξιάς, εμείς πάντως κλαίμε κάθε μέρα.

Δεν μας λένε προδότες, αλλά μας έχουν αποκαλέσει (από τον πρωθυπουργό μέχρι τους ευρωπαίους ηγέτες) αντιπαραγωγικούς, ανίκανους, διεφθαρμένους, διαπλεκόμενους, καταδικασμένους, δούλους, ζωντανούς νεκρούς. Χρόνια πολλά τώρα μας λένε να πάμε από κει που πάν’ κι οι άλλοι.

Και πολεμάμε τον πασοκισμό από τα 15.

Τον πολεμήσαμε στις τάξεις των σχολείων μας, όταν όλα τα πασοκόσκυλα μας έκαναν στεγνή προπαγάνδα κατά οτιδήποτε μη πασοκικού, και τους πληρώναμε μετά για ιδιαίτερα καθώς εσκεμμένα δεν περίσσευε άλλη ώρα για κανονικό μάθημα.

Τον πολεμήσαμε στα δημόσια νοσοκομεία με τις κατσαρίδες, τα φακελάκια και τις πολύμηνες αναμονές για ένα αγαθό-δικαίωμα που το έχουμε χρυσοπληρώσει, και εμείς και οι πατεράδες μας.

Τον πολεμήσαμε στην Κύπρο, τα Ίμια. Στον εξευτελισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και όλων των πυλώνων που συνιστούν το οικοδόμημα-έθνος και που ο πασοκισμός μας απαγόρευσε έστω να το προσφωνούμε έτσι, καταργώντας τη σημαία στην πράξη και την ουσία, στιγματίζοντάς μας ως «γραφικούς», «φλώρους», «οπισθοδρομικούς», «ακροδεξιούς».

Τον πολεμήσαμε όταν μας έγινε μάθημα πως δίκιο έχει αυτός που φωνάζει περισσότερο μέσα από τα καθεστωτικά του κανάλια και τον γραπτό του Τύπο. Δίκαιο έγινε, η συχνότητα του νταβατζή. Και ως εκ του θαύματος ήταν όλοι αριστεροί, εν δυνάμει αντάρτες στα βουνά.

Τον πολεμήσαμε όταν αντιλαμβανόμασταν το φαγοπότι που ετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη βλαχομπαροκιά των σκυλάδικων, το χαμηλό επίπεδο σκέψης και ψυχαγωγίας με την αρχαιοελληνική σημασία της έννοιας. Όταν η αισθητική αυτοκτονούσε μεταξύ τηλεόρασης και παραλιακής, ανάμεσα σε επιδοτήσεις για ανύπαρκτα πρόβατα και νοοτροπίες παρτακιαδισμού.

Τον πολεμάμε όταν βλέπουμε τα γεροντάκια να ζουν με ψίχουλα ψίχουλων, όταν ο κοσμάκης έχασε τα λεφτά του στο χρηματιστήριο, και η χώρα μπήκε στο ευρώ για να φύγουν τα κλοπιμαία χωρίς έλεγχο και να έρθει τώρα ο τραπεζίτης που συμμετείχε σε αυτή την ιστορία να γίνει πρωθυπουργός.

Τον πολεμήσαμε όταν επί Λαλιώτη ακόμα βλέπαμε σαν παιδιά τα βουνά της Κορινθίας να καίγονται τις καλοκαιρινές μας νύχτες και ακούγαμε τους μεγάλους να λένε κάτι για -παρακράτος, αλητεία, εργολάβους, δουλειές-.

Τον πολεμάμε τώρα που οι… φίλοι οι Γερμανοί, στη χώρα των οποίων βρήκανε κάποτε πολλοί προύχοντες της πολιτικής μας ζωή ιδεολογικό καταφύγιο, μας ξεφτιλίζουν όπως και η ανθελληνική συν-κυβέρνηση που θεωρεί την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας «χρυσή ευκαιρία».

Πατριώτες είναι εκείνοι που κλείνουν τα μάτια μπροστά στο εθνικό ξεπούλημα;

Είναι μειοψηφία ο λαός που ζητάει από τους πολιτικούς να γίνουν οι παρελάσεις χωρίς αυτούς; Είναι μειοψηφία τα μάτια που τσούζουν από τα χημικά των ΜΑΤ, το παιδί στην αναπηρική καρέκλα που στρέφει το πρόσωπό του μακριά από τους επισήμους; Είναι μειοψηφία οι μανάδες που δεν μπορούν να ζήσουν με 700 ευρώ στην καλύτερη, πολυετή ανεργία στη χειρότερη; Η οι κοπέλες που δεν διανοούνται να κάνουν παιδί σήμερα γιατί με το ζόρι συντηρούν τους εαυτούς τους; Είναι μειοψηφία τα μαγαζιά που κλείνουν το ένα μετά το άλλο; Τα τόσα εκατομμύρια των ανέργων σήμερα, ποιος ξέρει πόσα αύριο; Τα παιδιά που δεν έχουν βιβλία;

Είναι δημοκράτες όσοι αντιμετωπίζουν τη χώρα ως τσιφλίκι τους και αφήνουν ατιμώρητους τους κοινούς κλέφτες και εγκληματίες; Ή μήπως η πλειοψηφία μετριέται σε ένα κόμμα (υποθετικό παράδειγμα) που βγήκε με προεκλογικό πρόγραμμα το «λεφτά υπάρχουν» για να μας σπρώξει στην ένδεια μειώνοντας το βιοτικό μας επίπεδο στο 50% (και βλέπουμε);

Απάτη λέγεται αυτό, και παραβίαση του Συντάγματος. (μία ακόμη)

Υπάρχει η ηθική υποχρέωση και η παράβλεψή της, υπάρχει η δίκαιη οργή και μόνο αυτή, δεν υπάρχει ευνομούμενη πολιτεία στην Ελλάδα, γιατί αν υπήρχε, η κυβέρνηση Παπανδρέου θα ήταν αυτή τη στιγμή στη φυλακή. Και μαζί της και όλοι όσοι συνέβαλαν στην εκχώρηση της ΕΘΝΙΚΗΣ μας ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ.

Όποιος δεν ξυπνάει και κοιμάται με αυτόν τον πόθο, προφανώς και δεν είναι μέρος της λύσης.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s