Κοτόπουλο με δαμάσκηνα

Αν χρειαζόταν ποτέ να εξηγήσω σε κάποιον γιατί μ’ αρέσει το σινεμά, θα του έδειχνα αυτή τη ταινία.
Γλυκόπικρο και μαγικό, ονειρεμένο και ποιητικό, υπέροχο και εξωτικό, το Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά της Ιρανής Marjane Satrapi (Persepolis) που γύρισε και πάλι μαζί με τον Vincent Paronnaud, και είναι εμπνευσμένο από τη ζωή ενός θείου της. Η υπόθεση, που έγινε αρχικά κόμικ από την Satrapi και κέρδισε το 2005 το βραβείο για το καλύτερο της χρονιάς από το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικ του Ανγκουλέμ, διαπραγματεύεται τον έρωτα και το θάνατο: δύο θέματα απόλυτα, η συνάντηση των οποίων αποτυπώνεται σε ένα μουσικό καρουζέλ με μπόλικες πινελιές χιούμορ, ρομαντική διάθεση, πολλούς συμβολισμούς για το Ιράν και τη δυτική νοοτροπία, σε ένα παραμυθένιο σκηνικό πανέτοιμο να μεταγγίσει το απόφευκτο φτερούγισμα στην καρδιά.

Το μοναδικό αρνητικό της ταινίας είναι πως κάποια στιγμή τελειώνει. Και αναγκάζεσαι να επανέρθεις στην πεζή πραγματικότητα που ξεχνάει όλο και πιο πολύ τι θα πει να πεθαίνεις από αγάπη.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s