«Καιρός να επιλέξουμε»

Αυτό είναι το διακύβευμα των εκλογών: Είτε θα πιστέψουμε στη δυνατότητά μας για αυτοδιαχείριση είτε θα εγκαταλείψουμε τις Αρχές της Επανάστασης, παραδεχόμενοι πως μια μικρή ελίτ ανθρώπων σε μια μακρινή πρωτεύουσα μπορεί να σχεδιάζει και να αποφασίζει για τις ζωές μας καλύτερα από ό,τι εμείς.

Επιμένουν να μας λένε πως πρέπει να διαλέξουμε μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αυτό που λέμε αριστερά ή δεξιά. Υπάρχει μόνο πάνω ή κάτω. Πάνω, προς το αρχέγονο όραμα του ανθρώπου, την απόλυτη ελευθερία του ατόμου σε αρμονία με το νόμο και την τάξη· ή κάτω, προς την υπόγεια φωλιά του ολοκληρωτισμού.

[…]

Ο Πλούταρχος μας είχε προειδοποιήσει: Καταστρέφει την ελευθερία των ανθρώπων όποιος τους χρεώνει με δάνεια, επιτόκια και όρους.

[…]

Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγχει την οικονομία χωρίς να ελέγχει πρώτα τον λαό. Και για να γίνει κάτι τέτοιο, γνωρίζουν πολύ καλά πως πρέπει να χρησιμοποιούν βία και εξαναγκασμό.

[…]

Έχουμε τόσους πολλούς ανθρώπους που βλέπουν έναν πλούσιο να στέκεται μπροστά από έναν φτωχό πιστεύοντας πως ο πρώτος υπάρχει εκμεταλλευόμενος τον δεύτερο. Και ισχυρίζονται πως θα λύσουν όλα τα προβλήματα της ανθρώπινης δυστυχίας μέσα από την διακυβέρνηση και τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Αν όμως ο κυβερνητικός σχεδιασμός ήταν η λύση και η κοινωνική πρόνοια είχε την απάντηση -και είχαν 30 χρόνια για να το αποδείξουν- δεν θα έπρεπε να μας ενημερώνουν για τα νούμερα μια στο τόσο; Δεν θα έπρεπε να μας λένε για τη μείωση των ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια; Για τη μείωση των αναγκών της δημόσιας στέγασης;

Μας έχουν πει πως 9,3 εκατομμύρια οικογένειες σε αυτή τη χώρα υποφέρουν από φτώχεια, κερδίζοντας λιγότερα από 3.000 δολλάρια το χρόνο. Τα έξοδα για την πρόνοια είναι 10 φορές μεγαλύτερα από ό,τι ήταν την περίοδο της Ύφεσης. Ξοδεύουμε 45 εκατομμύρια δολλάρια. Με λίγη αριθμητική, αν διαιρέσουμε τα 45 δις με τις 9 εκ. οικογένειες, θα δούμε ότι αν αυτά τα λεφτά πήγαιναν απευθείας εκεί, κάθε μία οικογένεια θα έπαιρνε από 4.600 δολλάρια. Ποσό που θα προστίθετο στο ήδη υπάρχον εισόδημα. Αντίθετα σήμερα η απευθείας ενίσχυση των φτωχών δεν ξεπερνάει το ποσό των 600 δολλαρίων ανά οικογένεια.

[…]

Είμαστε υπέρ του να βοηθάμε τους συμμάχους μας με τους οποίους μοιραζόμαστε τα ίδια θεμελιώδη ιδανικά, αλλά είμαστε εναντίον στο να δανείζουμε κάθε τόσο ποσά σαν κυβέρνηση προς κυβέρνηση δημιουργώντας γραφειοκρατία αν όχι σοσιαλισμό, σε όλο τον κόσμο. Ξεκινήσαμε βοηθώντας 19 χώρες. Καταλήξαμε στις 107. Ξοδέψαμε 146 δις δολλάρια. Με αυτά τα λεφτά αγοράσαμε ένα γιωτ 2 εκατομμυρίων δολλαρίων για τον Χαϊλέ Σελασιέ. Αγοράσαμε κουστούμια για τους Έλληνες εργολάβους κηδειών, επιπλέον γυναίκες για τους κυβερνητικούς αξιωματούχους της Κένυας, και πολλές τηλεοράσεις για ένα μέρος όπου δεν υπάρχει καν ηλεκτρισμός.

[…]

Καμιά κυβέρνηση δεν μειώνει από μόνη της το μέγεθός της. Έτσι και τα κυβερνητικά προγράμματα, από τη στιγμή που εγκαινιάζονται, δεν καταργούνται ποτέ.

[…]

Πόσοι από εμάς συνειδητοποιούμε πραγματικά πως κυβερνητικοί υπάλληλοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να εισβάλλουν στην ιδιωτική κατοικία χωρίς ένταλμα; Και να επιβάλλουν ένα πρόστιμο χωρίς ακρόαση, μια δίκη χωρίς ενόρκους; Πλέον δεν χρειάζεται καν να γίνει απαλλοτροίωση ή κατάσχεση για να επιβάλλεις τον σοσιαλισμό σε έναν λαό. Τι σημασία έχει αν είσαι ο κάτοχος του συμβολαίου από τη στιγμή που η ζωή και ο θάνατος της επιχείρησης ή της ιδιοκτησίας σου βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης; Κάθε επιχειρηματίας έχει υποστεί την παρέμβαση του κράτους. Τα φυσικά μας, αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα ελέγχονται από την κρατική διαχείριση, και ποτέ άλλοτε πριν η ελευθερία δεν υπήρξε τόσο εύθραστη, και εμείς τόσο κοντά στο να τη χάσουμε.

[…]

Αυτοί που θα αντάλλαζαν την ελευθερία μας με ένα πιάτο σούπα του κοινωνικού κράτους, μας λένε ότι μπορούν να πετύχουν ειρήνη χωρίς καν μια νίκη. Πιστεύουν πως αν αποφεύγουμε μια απευθείας σύγκρουση με τον εχθρό, εκείνος θα ξεχάσει τους κακούς του σκοπούς και θα αρχίσει να μας αγαπάει. Κι όσοι είναι εναντίον αυτής της πολιτικής κατηγορούνται ως «πολεμοκάπηλοι». Ισχυρίζονται ότι έχουμε απλοϊκές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα. Λοιπόν, ίσως υπάρχει μια απλή λύση, αν και όχι εύκολη, αλλά απλή: Αν εσύ και εγώ έχουμε τη δύναμη να ακολουθήσουμε μια εθνική πολιτική βασισμένη σε εκείνον τον ηθικό νόμο που η καρδιά αναγνωρίζει ως το σωστό.

[…]

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ κάποτε είπε: Όταν μεγάλες δυνάμεις κινούνται στον κόσμο, αντιλαμβανόμαστε πως είμαστε πνεύματα και όχι ζώα. Και υπάρχει κάτι που κινείται μέσα στον χρόνο και τον χώρο, και πέρα από τον χρόνο και τον χώρο, το οποίο είτε μας αρέσει είτε όχι, συλλαβίζει τη λέξη ‘καθήκον’.

Το 1964 ο Ρόναλντ Ρήγκαν έδωσε την συγκεκριμένη ομιλία ως υποστηρικτής του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου για την Προεδρία, Μπάρρυ Γκολντγουότερ. Ήταν αυτές οι ιδέες, που μπορεί τότε να μην είχαν φέρει τη νίκη, έκαναν όμως τον Ρήγκαν Πρόεδρο των ΗΠΑ το 1981 και που σήμερα, 101 χρόνια μετά τη γέννησή του, είναι πιο επίκαιρες από ποτέ.

 

Advertisements

One response to “«Καιρός να επιλέξουμε»

  1. Υπάρχει ακόμα μία πιθανή περίπτωση για όσα τραβάμε : Κάπου υπάρχει φοβερή τρύπα στη οικονομία και η Ελλάδα κλήθηκε να πάρει επάνω της 400-500 δις, προτού αυτά σκάσουνε από πιό δυτικά…
    400 δις αυτή τη στιγμή δικό μας χρέος, τόσο βεβιασμένο και άτσαλο, ισοδυναμούν με 400 δις έσοδα σε κάποιον προϋπολογισμό. Σωστά ;

    Τα δίνουν μέσα σε μία εβδομάδα, τα παίρνουν πίσω στις 8 ημέρες, το φουσκώνουν λίγο παραπάνω στις 10 μέρες, τα παίρνουν πίσω (στα χαρτιά) στις 11 ημέρες, τι σημαίνει αυτό ;
    Ότι σκίζονται να εμφανίσουν 500 δις έσοδα και 500 δις παρακαταθήκες γης σε κάποια χαρτιά, προτού σκάσει κάποια άλλη φούσκα, που εξαιτίας μας (χάρη σε εμάς) πήρε 300-400 δις εικονικά έσοδα…

    Δεν ξέρω…

    Έλα όμως, που τα σκυλοψαράκια γλυκάθηκαν με τον Γρηγορόπουλο και περιμένουν με δέος τη μεγάλη στιγμή. Την ακούς την σιωπηρή τους αδράνεια ; Δεν είναι όπως όταν ετοιμάζονται όλο και πιο ήσυχα, αθόρυβα στριμωγμένοι από βουβή, προσεκτική ντροπαλή αδυσώπητη μανία ; Πάμε για να τα κάψουμε όλα πιά και σπίτια και πολυκατοικίες και άμα φύγουμε και διαλύσει η Ευρώπη, θα διαλύσει και το Δουβλίνο, με αποτέλεσμα να χεστεί όλη η Ευρώπη στους Ισλαμιστές και εμείς στις μίζες, τόσο από Ευρωπαίους για να τους κρατάμε όσο και από Τούρκους – Άραβες για να τους προωθούμε…
    Ήρθε ο καιρός να πήξουμε την Ευρώπη στην αραπιά και δεν πα να είμαστε φτωχοί, ακόμα καλύτερα, διότι θα περνάνε και δεν θα κάθονται.

    Το μεγάλο πρόβλημα, είναι ότι η ελληνική αριστερά, είναι μία δεξιά (στις πράξεις) αλλά με αριστερά τραγουδάκια και το τελευταίο που θα κοιτάξει είναι η Ελλάδα. Τους Έλληνες τους μισούν οι περισσότεροι, διότι αφενός δεν θέλουν να κατηγορήσουν τους Ρώσσους για όσα τράβηξαν και αφετέρου δεν τους αρέσει ότι εδώ περνούσαμε καλύτερα.
    Γι αυτό και φαίνεται δεν προσπάθησαν να σταματήσουν το κακό που ερχόταν.

    http://troktiko.eu/2012/02/na-paraiththoun-tora-kke-kai-suriza-prin-na-einai-arga/
    Λέει το άρθρο : Να παραιτηθούν τώρα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, πριν να είναι αργά…

    Εφόσον ισχύει αυτό, τότε είναι μέσα στο παιχνίδι του ξεπουλήματος.
    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s