Η διαφορά μεταξύ καπιταλιστών και σοσιαλιστών

Έχω έναν φίλο που φέτος έκλεισε τον πρώτο του χρόνο στο κολλέγιο. Θεωρεί τον εαυτό του πολύ προοδευτικό και είναι υπέρ της επιβολής ακόμα μεγαλύτερων φόρων που θα ενισχύουν τα κυβερνητικά προγράμματα ή με άλλα λόγια αυτό που αποκαλούμε «αναδιανομή του πλούτου».

Η μητέρα του είναι ορκισμένη συντηρητική κάτι που τον είχε κάνει να σκύβει το κεφάλι μπροστά στους άλλους από ντροπή. Είχε φτάσει στο σημείο μάλιστα, μετά από αρκετές πανεπιστημιακές διαλέξεις τις οποίες είχε παρακολουθήσει αλλά και τις συζητήσεις που είχε κάθε τόσο με έναν αριστερό καθηγητή του, να πιστεύει ότι στο μυαλό της υπήρχε μια εγωιστική εμμονή να κρατήσει για τον εαυτό της ό,τι ανήκε δικαιωματικά σε εκείνον.

Μια μέρα, ήρθε η συζήτηση στο θέμα της υψηλής φορολόγησης και της ανάγκης αύξησης της κυβερνητικής πρόνοιας. Όντας σίγουρος πως οι θεωρίες των καθηγητάδων του είναι η απόλυτη αλήθεια, της εξέφρασε την άποψή του.

Τότε εκείνη του απάντησε ρωτώντας τον πώς τα πάει με τα μαθήματα στο κολλέγιο. Ξαφνιασμένος εκείνος, απάντησε με καμάρι πως είχε μέσο όρο 4 (βαθμός Α, άριστα), ένα επίτευγμα που δεν ήταν και τόσο εύκολο να το αποκτήσει και ακόμα πιο δύσκολο να το διατηρήσει. Υπογράμμισε δε με ιδιαίτερη έμφαση, πως είχε επιλέξει έναν πολύ δύσκολο κύκλο μαθημάτων που απαιτούσε επίμονη μελέτη κάτι που του στερούσε το δικαίωμα να έχει ελεύθερο χρόνο και να πηγαίνει σε πάρτυ προκειμένου να διασκεδάζει με τους συμφοιτητές του. Δεν μπορούσε να έχει κάποιο κορίτσι, ούτε καν και πολλούς φίλους αφού το διάβασμά του απαιτούσε την ολοκληρωτική του αφοσίωση.

Η μητέρα του άκουγε με προσοχή και στη συνέχεια ρώτησε: «Και τι κάνει η φίλη σου η Μέι-λι;» Εκείνος απάντησε: «Με το ζόρι τα καταφέρνει. Αν και έχει πολύ εύκολο κύκλο μαθημάτων, παίρνει 2 (βαθμός C, μέτρια). Είναι πάντως πολύ δημοφιλής και το κολλέγιο για εκείνη δεν είναι τίποτα άλλο από μια ατέλειωτη διασκέδαση. Την καλούν σε όλα τα πάρτυ και αρκετές φορές από το πολύ μεθύσι, δεν είναι σε θέση ούτε καν να έρθει στο μάθημα προκειμένου να δώσει έστω την απλή παρουσία.

Και η σοφή Μητέρα ρώτησε ξανά: «Γιατί δεν πας τότε στον Διευθυντή σου να του ζητήσεις να σου αφαιρέσει 1 μονάδα από τον βαθμό σου και να τον δώσει στη φίλη σου που έχει μόλις 2. Έτσι, θα έχετε και οι δύο βαθμό 3 (βαθμός B, καλά) κάτι που θα είναι όντως μια καλή και δίκαιη αναδιανομή του Μ.Ο. σας.

Ο γιος, εμφανώς σοκαρισμένος από την πρόταση της μητέρας του, ανταπάντησε με θυμό: «Δεν θα είσαι και πολύ με τα καλά σου, πώς είναι δυνατόν να είναι δίκαιο αυτό! Εγώ έχω δουλέψει πολύ σκληρά για αυτούς τους βαθμούς! Έχω επενδύσει πολύ χρόνο και κόπο! Η Μέι-λι με το ζόρι έχει καταφέρει ένα απόλυτο τίποτα. Εκείνη διασκεδάζει και εμένα μου φεύγει ο πάτος!»

Στο πρόσωπο της Μητέρας ζωγραφίστηκε ένα απαλό χαμόγελο, και αμέσως του αποκρίθηκε: «Καλώς ήρθες στην καπιταλιστική πλευρά των πραγμάτων!»

Ακόμα κι αν έχεις αμφιβολίες για την κερκίδα στην οποία ανήκεις, η παραπάνω ιστορία αποτελεί ένα πολύ καλό τεστ για να μάθεις.

Ένας καπιταλιστής που δεν θέλει να έχει όπλο, δεν πρόκειται να αγοράσει.
Ένας σοσιαλιστής που δεν θέλει να έχει όπλο, θα απαγορέψει την οπλοκατοχή.

Ένας καπιταλιστής που είναι χορτοφάγος, δεν θα φάει κρέας.
Ένας σοσιαλιστής που είναι χορτοφάγος, θα θέλει όλα τα προϊόντα που παράγονται από το κρέας να απαγορευτούν για όλους.

Ένας καπιταλιστής που είναι ταπί και ψύχραιμος, θα σκεφτεί τρόπους για να βελτιώσει την κατάστασή του.
Ο σοσιαλιστής θα αρχίσει να αναρωτιέται ποιος θα αναλάβει να τον φροντίσει.

Ένας καπιταλιστής που δεν συμπαθεί κάποιον συγκεκριμένο παρουσιαστή κάποιας πολιτικής εκπομπής, θα αλλάξει κανάλι.
Ο σοσιαλιστής θα απαιτήσει να κλείσει εκείνο στο οποίο δουλεύει ο αντιπαθής για εκείνον παρουσιαστή.

Ο καπιταλιστής που θα θέλει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θα βγει έξω να την αγοράσει, ή θα αναζητήσει μια δουλειά που θα μπορεί να του την παρέχει.
Ο σοσιαλιστής θα απαιτήσει να του την πληρώσουμε όλοι οι υπόλοιποι.

Ένας καπιταλιστής που θα διαβάσει το παραπάνω, θα το προωθήσει σε όλους τους φίλους του για να γελάσουν.
Ο σοσιαλιστής θα αρχίσει να παραπονιέται και θα αισθάνεται θιγμένος.

 

KAPITALIST and SOCIALISTES

 

Advertisements

One response to “Η διαφορά μεταξύ καπιταλιστών και σοσιαλιστών

  1. Ουσιαστικά μιλάμε για 2 ακραία συστήματα.

    Εάν ήταν να διαλέξω 1 από τα 2, τότε αυτό θα ήταν ο καπιταλισμός.
    Υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος : Αποφυγή της υποκρισίας.
    Δεν μπορεί ο κάθε σερνάμενος μπαγλαμάς, να σέρνει και κάμποσους αμέτρητους μπινέδες παλιοχαρακτήρες, που όνειρο έχουν κι αυτοί να κοροϊδέψουν άλλους, εφόσον τους δοθεί η ευκαιρία και οι γνωριμίες.
    Διότι αν το καλοσκεφθείς, μέχρι τα 20, μέχρι τα 30, μπορεί να μην είχες καταλάβει.
    Όμως μέχρι τα 40, μέχρι τα 50, είσαι γεμάτος από στατιστικές εμπειρίες.

    Το Κέντρο λόγου χάρη, είναι μία ρεαλιστική και προκλητική επιλογή, η οποία έχει να αντιμετωπίσει τόσο την πλεονεξία του καπιταλισμού, όσο και την υποκρισία του σοσιαλισμού.

    Πάντα υπό την προϋπόθεση ότι μιλάμε με κυριολεξία και δεν πετάμε σωσίβιο στην αριστερά για να αποδειχθεί λίγο δεξιά ή σωσίβιο στη δεξιά, για να αποδειχθεί… λίγο ακρο-δεξιά, έπειτα από την επαφή με την πραγματικότητα της ζωής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s