Μία ακόμα οσφυοκαμψία του κεντρικού σχεδιασμού

Κανονικά υπολόγιζα για το Σάββατό μου να περπατήσω λίγο προς το κέντρο, να χωθώ στα πλήθη που φωνάζουν «το δίκαιο του εργάτη είναι ο νόμος» και να περάσω και μια βόλτα προς τα μαγαζιά μπας και προλάβω καθόλου τις εκπτώσεις ενισχύοντας και εγώ από την πλευρά των δικών μου κυβικών την ελεύθερη οικονομία. Αλλά ας όψεται το κρύωμα που μου κάνει στενό μαρκάρισμα τις τελευταίες ημέρες, και τα παραφουσκωμένα κοινόχρηστα που αντιστοιχούν περίπου στο 1/2 του 15νθημέρου μου, σε μια χρονιά μάλιστα που υποτίθεται πως σαν πολυκατοικία είπαμε να ανάβει το καλοριφέρ από 2 φορές την ημέρα μόνο 1 προς το βραδάκι, στηριζόμενοι τις υπόλοιπες ώρες και κυρίως τις πρωινές, αποκλειστικά στην απέριττη θαλπωρή των σκεπασμάτων μας.

Έτσι έμεινα σπίτι, εγώ με τον Γιωργάκη, τον Αντωνάκη, τις κοινοβουλευτικές τους στάνες, τον καφέ μου και τις αφορολόγητες γουλιές αλλά και την όαση της ΕΤ3. Είναι το μοναδικό κανάλι που ξεχωρίζει με την αξιοπρεπή του, φωτεινή διαφορετικότητα με ντοκιμαντέρ, εκπομπές, αφιερώματα ακόμα και ταινίες που δεν προκαλούν, δεν υπάρχουν για να εξιτάρουν τον λαϊκισμό ή τον ναρκισσισμό των συντελεστών, δεν προβοκάρουν και δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο. Βέβαια, οι ειδήσεις παραμένουν στην ίδια γραμμή που υπαγορεύεται από την κεντρική διοίκηση, αλλά και πάλι σε σχέση με το δελτίο της Νέα Ερυθρόλευκης Τηλεόρασης είναι όσο πιο αποστειρωμένες και αποστασιοποιημένες γίνεται.

Καθηλώθηκα λοιπόν μπροστά στο αφιέρωμα της ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ για το Καστελλόριζο που μεταδόθηκε για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα. Ειλικρινά, αν προσπαθήσω να περιγράψω την λεπτομερή δουλειά που έχει γίνει στο συγκεκριμένο επεισόδιο θα αδικήσω κάθε του καρέ, κάθε του λεπτό και κάθε δάκρυ που άρχισε να τρεμοπαίζει στα μάτια μέσα από την πανδαισία χρωμάτων, αισθημάτων, λαϊκής ομορφιάς, εθνικής περηφάνιας και πληρότητας από το φως του ελληνικού ήλιου πάνω στο ευλογημένο Αιγαίο και τα βράχια του που σφυρηλάτησαν ανθρώπους, σπίτια, ιστορίες, το μέλλον μας στο πέρασμα του χρόνου.

Θέλοντας να κρατήσω αυτές τις στιγμές έτρεξα στο Ίντερνετ να ψάξω να το βρω, να το αρχειοθετήσω, να το «σώσω», να το ξαναδώ. Πού τέτοια τύχη… Το απόλυτο, ανύπαρκτο τίποτα. Το σάιτ της ΕΡΤ δεν παρέχει την παραμικρή βοήθεια, και το σχετικά πρόσφατο σάιτ με το Αρχείο της, είναι λίγο καλύτερο σε ευχρηστία από ό,τι ένας λόγος του Ευάγγελου Βενιζέλου που εξηγεί βασικές δομές της λογικής συνέχειας μέσα στο έντιμο πολιτικό πλαίσιο του εθνικού μας προσανατολισμού.

Απελπίζομαι… βαριέμαι. Θυμάμαι το ηλίθιο τοτέμ της Μερκούρη που όταν έλεγε «μην πληρώνετε τον φόρο για την ΕΡΤ» στην πραγματικότητα εννοούσε «δώστε τον οβολό σας στα στρατόπεδα των τζιχαντιστών». Γυρίζω στη ΝΕΤ. Έχουν περάσει ήδη 12 λεπτά κι ακόμα η κεντρική παρουσιάστρια και το διαπιστευμένο βατράχι αναλύουν την ομιλία του ανεκδιήγητου ΓΑΠ. Μα πόσο δύσκολο είναι να ανεβάζουν τα διαμαντάκια που ενισχύουν τη μνήμη και τη συνείδηση; Όταν μάλιστα έχουν χρηματοδοτηθεί κατά 75% από την ΕΕ και κατά 25% από το Δημόσιο; Από την τσέπη την δική τους ΜΟΝΟ τα γύρισαν και φοβούνται μήπως τους πάρουμε τα δικαιώματα; Ας αρχίσουν να τα πουλάνε έστω! Δηλαδή στο ΒΒC έχουν περισσότερο νιονιό; (ρητορικό προφανώς το ερώτημα)

Ευτυχώς δηλαδή που δεν είμαι καχύποπτη με το Ελληνικό Κράτος, γιατί λίγο ακόμα και θα πίστευα πως εσκεμμένα δεν θέλουν να έχει ο κόσμος εύκολη πρόσβαση σε τέτοιες δουλειές που θυμίζουν το μεγαλείο των ακριτικών μας περιοχών.

Το μοναδικό απόσπασμα που βρήκα στο YouTube και αφορά τη Ρω:

 

Και εδώ ένα άλλο ντοκιμαντέρ για την Μεγίστη σε επιεικώς πολύ κακή όμως ποιότητα.

 

Advertisements

2 responses to “Μία ακόμα οσφυοκαμψία του κεντρικού σχεδιασμού

  1. Ναι, το ΕΤ3 κρατάει και μαζί το ΡΙΚ, κάποιες νότες αξιοπρέπειας, μέσα στην Rave βαβούρα της αποχαύνωσης.
    Rave = ……. Γρήγορα, σύσκεψη, ομιλία, γρήγορα, δόση, TSI, γρήγορα, βγάλτε μπλούζες, φορολογήστε φανέλες, ελευθερωθείτε, κουνηθείτε, έλα ρυθμός, έλα βιομηχανικός ρυθμός, όλοι μαζί ντούρου-ντουρουρού…….

    Από την άλλη έχουμε και 2 Rock προσπάθειες σε Blue Sky – Kontra Chanel.
    Αλλά κόψανε την εκπομπή …Επανάσταση… επειδή τους τηλε-ξύνισε ο τηλε-τραχανάς, οπότε είναι »Λαλιώτης Rock» το Kontra και χαιρετίσματα.
    Ένας Κουίκ δεν φέρνει την Άνοιξικ…

    Καλά, το Καστελλόριζο μέτρησε. Και άμα χώσεις ανάμεσα στις μοντέρνες κλανιές, μετά το 3ο νεο-κλασικό, στο κενό εκεί, ένα πέτρινο παππουδίστικο, ψιλοφθαρμένο σπίτι με άρωμα Έλληνα βαρκάρη, εκεί να δεις…
    Εγώ δεν μασάω ούτε σε αμερικάνικες χρηματιστηριακές αντιγραφές του ψιλο-Παρθενώνα, ούτε σε νεο-κλασικά του ύφους …εδώ η τοπική Αυτοδιοίκηση και ο σύλλογος αναστηλώσεων…
    Δώσε μου να δω ότι το σπίτι της Γιαγιάς της Ρω είναι ανθρώπινο, ελαφρώς φθαρμένο, με πέτρες, με ζωή, για να πεισθώ ότι ακόμα υπάρχουμε.
    Τα διατηρητέα θυμίζουν »χρηματιστήριο επιδοτήσεων» και παππούδες κλεισμένους σε γηροκομεία, για να μην χαλάνε το σκηνικό με τα κουστούμια, ως Πρώτες Φάτσες…

    Μαγευτική φωτογραφία, δε λέω, αλλά κάθε φορά μου βαράνε »καμπανάκια» και δεν μπορώ να ησυχάσω, να ονειρευτώ. Νομίζω ότι βγαίνουν σιχάματα – κοιλάρες, καράφλες – κοστουμάρες, οι οποίες εξαφανίζουν και τρομοκρατούν τα… μικρά-μεγάλα παιδιά.

    • Το νησί το είχαν βομβαρδίσει οι Γερμανοί το 1943 και η πυρκαγιά του επόμενου έτους επιδείνωσε την ήδη κακή κατάστασή του. Οι κάτοικοι έφυγαν είτε για Αυστραλία είτε για Μ. Ανατολή.
      Κάποτε ήταν σπουδαίο κέντρο εμπορίου και το μεγαλοπρεπές σταυροδρόμι Δύσης-Αλεξάνδρειας-Ανατολής.

      Συμφωνώ ότι όπου βλέπεις μαρκίζες με τα αστεράκια της ΕΕ και τα ονόματα των υπουργείων αγνάντευε και μεγάλα πορτοφόλια, αλλά από την άλλη αν αφηνόταν και στο έλεος του βομβαρδισμένου τοπίου δεν θα ήταν άλλη μια «βραχονησίδα με κατσίκια»;

      Η ανακαίνιση πάντως κάποιου κτιρίου δεν συνιστά από πουθενά την υποχρεωτική έξωση του ιδιοκτήτη του. Εκτός αν ήταν ήδη ακατοίκητο. Νομίζω όμως πως στα νησιά βλέπεις και παππούδες και γιαγιάδες, μην σου πω ότι τους μη καλοκαιρινούς μήνες βλέπεις μόνο εκείνους, καθώς τα κίνητρα για τους νέους είναι ανύπαρκτα ειδικά όταν τους λείπει και η απαραίτητη σκληραγώγηση που είχαν οι παλιότεροι.

      Εμένα μ’ αρέσει η πρόσοψή του… Μου θυμίζει κάπως τη Σμύρνη έτσι όπως τη γνώρισα μέσα από φωτογραφίες και αντίστοιχα ντοκιμαντέρ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s