Αρρώστια

Ντροπή στους αντάρτες που ανατιναξαν την υπεροχή νεοκλασικη γέφυρα γοργοποταμου….

Για την ανατίναξη της γέφυρας είχαν συνεργαστεί για πρώτη φορά μαζί Ζέρβας-Βελουχιώτης. Για πρώτη και τελευταία. Και αυτός ο σχεδιασμός που θα έκανε τη ζωή των Γερμανών πιο δύσκολη, ως αποτέλεσμα μάλιστα της ένωσης δεξιών-κομμουνιστών, συγκρίνεται με το κάψιμο των νεοκλασικών κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας, των μετρημένων στα δάκτυλα αυτών κοσμημάτων που έχουν απομείνει να κάνουν την πόλη λίγο πιο όμορφη μέσα στην καταιγίδα του τσιμέντου. Με τη συνδρομή δηλαδή οπλισμένων Αλβανών και Αράβων, τα κτίρια αυτά κάηκαν και τα μαγαζιά καταστράφηκαν προφανώς γιατί εξυπηρετούσαν τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Πλέον αναλαμβάνει η επιστήμη.

Συνέχεια

Σαν τρόλεϊ εκτός λειτουργίας

Της Μαρίας Κατσουνάκη / Καθημερινή του Σαββάτου, 21 Ιαν. 2012

Ηταν όλοι κι όλοι έξι επιβάτες. Περασμένες δέκα το βράδυ και το τρόλεϊ της γραμμής 15 (Πετράλωνα – Δικαστήρια – Ελ. Βενιζέλου), καθυστερημένο ήδη ένα 20λεπτο από το προγραμματισμένο δρομολόγιό του, μόλις είχε στρίψει στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Στη στάση Πεδίον του Αρεως σταματάει. Ο οδηγός μιλάει στο κινητό με κάποιον, προφανώς συνάδελφό του, και διαπραγματεύεται την αντικατάστασή του. Είναι περισσότερο από σαφές ότι δεν επιθυμεί να ολοκληρώσει τη βάρδια και αναζητάει κάποια εσπευσμένη λύση. Το τρόλεϊ ακινητοποιημένο. Οι επιβάτες καθηλωμένοι. Υστερα από λίγη ώρα ανοίγουν οι πόρτες, τα φώτα σβήνουν. Ολα δείχνουν την έξοδο. Χωρίς λόγια. Μία μεσήλικη, εμφανώς ταλαιπωρημένη, γυναίκα ξεσπάει. Πηγαίνει για δουλειά σε άλλη περιοχή της Αττικής και η καθυστέρηση αυτή της στερεί τη δυνατότητα της μετεπιβίβασης. Διαμαρτύρεται. Ο οδηγός έχει έτοιμη την απάντηση: «Χάλασε το τρόλεϊ και έρχεται άλλο να σας πάρει». Η γυναίκα διαμαρτύρεται διπλά. «Μας κοροϊδεύεις τώρα… Σε ακούμε τόση ώρα να τηλεφωνείς για να βρεις τρόπο να την κοπανήσεις…». Ενας άλλος κύριος, ασπρομάλλης, κομψός, καλοντυμένος, απευθύνεται με ελεγχόμενο θυμό: «Δεν νομίζετε ότι δικαιούμαστε μία ενημέρωση για το τι ακριβώς συμβαίνει;». Η απάντηση του οδηγού αμυντικά επιθετική, ενοχική. Το επιχείρημα της βλάβης μάλλον εξεγείρει παρά κατευνάζει. Οι επιβάτες, όσοι μίλησαν και όσοι δεν μίλησαν, εγκαταλείπουν το τρόλεϊ αποκαμωμένοι.

Περιστατικό από αυτά που ο καθένας βιώνει και μπορεί να αφηγηθεί σε δεκάδες παραλλαγές: στον δρόμο, σε συναλλαγές με το Δημόσιο, σε ουρές αναμονής (από αυτές που σχηματίζονται σε εφορείες, ταμεία κ.ο.κ.), παντού. Εκδηλώνονται διαρκώς, ανανεώνονται μέσα από συγγενείς διαδικασίες, σπάνια αιφνιδιάζουν. Συμπεριφορές σμιλεμένες στην αυθαιρεσία, στην αντίληψη ότι οποιαδήποτε θέση εξουσίας αποτελεί και διαβατήριο στην τυραννία του άλλου, του άμεσα εξαρτώμενου από τον παρέχοντα την υπηρεσία. Εργασία που ασκείται δύσθυμα, ενίοτε τιμωρητικά. Οι αιτίες έχουν καταγραφεί ποικιλοτρόπως. Ο κακός επαγγελματίας, όπου κι αν απασχολείται, δεν γεννιέται, γίνεται και είναι αποτέλεσμα σύνθετο, στο οποίο δρουν πολλοί παράγοντες: αναξιοκρατία, φαυλοκρατία, έλλειψη ελέγχου, επιβίωση διά της συναλλαγής, απαξίωση της υπευθυνότητας, επιβράβευση της λούφας…

Στο τρόλεϊ εκείνης της βραδιάς επαναλήφθηκε ένα από τα αναρίθμητα σενάρια της Ελλάδας της χρεοκοπίας. Με το εισιτήριο, ακυρωμένο, στην τσέπη.

Νόμπελ ανομίας

Αυτά είναι τα κατορθώματα της Αριστεράς δεδομένου ότι είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία που έχει καπελώσει το σύνολο των καθημερινών μας ασχολιών, μέσα από την καταναγκαστική, αν όχι εκβιαστική και φυσικά άκρως φασιστική, στον κοινωνικό ιστό επιβολή της.

Είναι αυτή η ιδεολογία, που κάθε φορά που προσπαθώ να καταλάβω πώς διάολο έγινε και επικράτησε ενώ έχασε στον εμφύλιο, μου φέρνει στην οθόνη του μυαλού μου τον «εθνάρχη» του Κυπριακού. Είναι αυτή η Αριστερά με τη δεξιά τσέπη, που παράγει οικονομολόγους που θέλουν να σώσουν ένα νόμισμα, και μάλιστα γερμανικό, αντί για την πατρίδα τους και τον αυτοσεβασμό της, που υπερασπίζεται ντόπια συνάφια ή απλά ταλιμπάν στα κτίρια της Ευελπίδων, εκείνη που απομονώνει την εντιμότητα, νομιμοποιεί την κατάντια και στιγματίζει τη φιλοπατρία. Που κυκλοφορεί με κουστούμια στα Μέγαρα και κορδώνεται μπροστά στις κάμερες για να εκφράσει τον πόνο της για την δημοκρατία -μας- κυρίως και μόνο όταν ακούει κανένα μπινελίκι παραπάνω αν τύχει και βρεθεί μπροστά σε κάποιον αγανακτισμένο πολίτη που γεννήθηκε με αυτό το παράξενο βίτσιο να μη γουστάρει να έχει πόρνες πολυτελείας για πολιτικούς αντιπροσώπους.

Είναι αυτή η Αριστερά που βγήκε χτες με πρόσταγμα την «ελευθερία» και τη «δημοκρατία» ζητώντας σήμερα να κάνει για παράδειγμα η Ε.Ε. εμπάργκο στα ψάρια του ισλανδικού λαού (τη μοναδική εθνική πηγή παραγωγής, εξαγωγών και εσόδων του) επειδή τόλμησαν να αρνηθούν να πληρώσουν τις τοκογλυφικές τράπεζες. Είναι αυτή Αριστερά που κάνοντας την ξετσιπωσιά της επάγγελμα, εισπράττει φυσικά η ίδια χιλιάδες ευρώ το μήνα.

Είναι αυτή η Αριστερά που έχει δημιουργήσει κλίκες-γκέτο στα πανεπιστήμια, καθηγητές-αντουανέτες που διαιωνίζουν την καρέκλα, φοιτητές-δούλους ή τσιράκια, κομματικές παρατάξεις, και έκαναν το μπάτε σκύλε αλέστε ό,τι ήταν το γνῶθι σαὐτόν στους Δελφούς. Συνέχεια

Ας ερχόσουν για λίγο…

Συνέχεια

Ο Καραγκιόζης δήμαρχος

Απαγόρεψε την περιφορά της εικόνας του Αγίου Δημητρίου Συνέχεια

Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων

Τελικά σε αυτή τη χώρα οι βολεμένοι είναι ουκ ολίγοι… Συνέχεια

Ο συμβολισμός μιας άλωσης

Βήματα βιαστικά. Συνέχεια