Αρρώστια

Ντροπή στους αντάρτες που ανατιναξαν την υπεροχή νεοκλασικη γέφυρα γοργοποταμου….

Για την ανατίναξη της γέφυρας είχαν συνεργαστεί για πρώτη φορά μαζί Ζέρβας-Βελουχιώτης. Για πρώτη και τελευταία. Και αυτός ο σχεδιασμός που θα έκανε τη ζωή των Γερμανών πιο δύσκολη, ως αποτέλεσμα μάλιστα της ένωσης δεξιών-κομμουνιστών, συγκρίνεται με το κάψιμο των νεοκλασικών κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας, των μετρημένων στα δάκτυλα αυτών κοσμημάτων που έχουν απομείνει να κάνουν την πόλη λίγο πιο όμορφη μέσα στην καταιγίδα του τσιμέντου. Με τη συνδρομή δηλαδή οπλισμένων Αλβανών και Αράβων, τα κτίρια αυτά κάηκαν και τα μαγαζιά καταστράφηκαν προφανώς γιατί εξυπηρετούσαν τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Πλέον αναλαμβάνει η επιστήμη.

Συνέχεια

Νέα ΣοσιαλΔημοκρατία

«Ποια Μέρκελ, κύριε Χίο; Ο Παπαδήμος είναι δημιούργημα του αμερικανοσιωνιστικού παράγοντα!»

Τάδε έφη ο Μιχαλολιάκος καλεσμένος στην εκπομπή του Κόντρα, με τον δημοσιογράφο να τον κοιτάει και να συμφωνεί στα «μα είναι Εβραίος» επιχείρηματα του γενικού γραμματέα της Χρυσής Αυγής.

Πρόκειται για μια προσωπική νίκη του κ.»δεν ψηφίζω το λάθος, δεν δίνω συναίνεση στο λάθος» Σαμαρά που είπε όχι στο καταστροφικό μείγμα που πρόσφερε το Μνημόνιο Ι στην ελληνική οικονομία και το οποίο απέτυχε, αλλά λέει ναι στο Μνημόνιο ΙΙ το οποίο και ένα τρίχρονο θα καταλάβαινε ότι αυτό θα είναι η χρεωκοπία μας αφού έρχεται ως συνέχεια του Ι.

Το είδαμε και αυτό λοιπόν επί εποχής του, και μάλιστα για πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος, την Χρυσή Αυγή να πιάνει το όριο του 3% που της δίνει δικαίωμα εισαγωγής στο νεοκλασσικό με το κόκκινο φωτάκι. Η άνοδός της έχει γίνει ήδη αισθητή από την τραγική θητεία του Νικήτα τον οποίο επαναστήριξε ο αρχηγός της ΝΔ, αλλά θα γίνει ακόμα πιο αποκαλυπτική μετά κι από τα χοντροκομμένα ψέματα της ηγεσίας του κόμματος που παπαγαλίζει τους γνωστούς πια εκβιασμούς «ή κάνετε αυτό το οποίο μας υπαγορεύουν εκείνοι που μόλις χτες μας βομβάρδιζαν κι έβαζαν ανθρώπους σε φούρνους και τους μετέτρεπαν σε σαπούνια» ή «δεν θα έχετε ψωμί, πετρέλαιο, φάρμακα». Καλά ρε μεγάλε, και εσύ και ο Παπαδήμος του Καψή, τι σταλινική τρομοκράτηση είναι αυτή, όλοι το Βησσαριόνοβιτς έχετε για μεσαίο ονομάτακι;

Συνέχεια

Πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις

Του Ναπολέοντα Λιναρδάτου / Μπλε Μήλο

Μια πιο ενδελεχής μελέτη των δημοσκοπήσεων αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει πρώτο κόμμα και μάλιστα με διαφορά.

Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί την πρωτιά έστω αν και το γνήσιο ΠΑΣΟΚ σε λίγο θα έχει πρόβλημα να μπει στην Βουλή.

Δείτε όμως πώς το ΠΑΣΟΚ διατηρεί την πρωτιά του: Συνέχεια

Μία ακόμα οσφυοκαμψία του κεντρικού σχεδιασμού

Κανονικά υπολόγιζα για το Σάββατό μου να περπατήσω λίγο προς το κέντρο, να χωθώ στα πλήθη που φωνάζουν «το δίκαιο του εργάτη είναι ο νόμος» και να περάσω και μια βόλτα προς τα μαγαζιά μπας και προλάβω καθόλου τις εκπτώσεις ενισχύοντας και εγώ από την πλευρά των δικών μου κυβικών την ελεύθερη οικονομία. Αλλά ας όψεται το κρύωμα που μου κάνει στενό μαρκάρισμα τις τελευταίες ημέρες, και τα παραφουσκωμένα κοινόχρηστα που αντιστοιχούν περίπου στο 1/2 του 15νθημέρου μου, σε μια χρονιά μάλιστα που υποτίθεται πως σαν πολυκατοικία είπαμε να ανάβει το καλοριφέρ από 2 φορές την ημέρα μόνο 1 προς το βραδάκι, στηριζόμενοι τις υπόλοιπες ώρες και κυρίως τις πρωινές, αποκλειστικά στην απέριττη θαλπωρή των σκεπασμάτων μας.

Έτσι έμεινα σπίτι, εγώ με τον Γιωργάκη, τον Αντωνάκη, τις κοινοβουλευτικές τους στάνες, τον καφέ μου και τις αφορολόγητες γουλιές αλλά και την όαση της ΕΤ3. Είναι το μοναδικό κανάλι που ξεχωρίζει με την αξιοπρεπή του, φωτεινή διαφορετικότητα με ντοκιμαντέρ, εκπομπές, αφιερώματα ακόμα και ταινίες που δεν προκαλούν, δεν υπάρχουν για να εξιτάρουν τον λαϊκισμό ή τον ναρκισσισμό των συντελεστών, δεν προβοκάρουν και δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο. Βέβαια, οι ειδήσεις παραμένουν στην ίδια γραμμή που υπαγορεύεται από την κεντρική διοίκηση, αλλά και πάλι σε σχέση με το δελτίο της Νέα Ερυθρόλευκης Τηλεόρασης είναι όσο πιο αποστειρωμένες και αποστασιοποιημένες γίνεται.

Καθηλώθηκα λοιπόν μπροστά στο αφιέρωμα της ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ για το Καστελλόριζο που μεταδόθηκε για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα. Ειλικρινά, αν προσπαθήσω να περιγράψω την λεπτομερή δουλειά που έχει γίνει στο συγκεκριμένο επεισόδιο θα αδικήσω κάθε του καρέ, κάθε του λεπτό και κάθε δάκρυ που άρχισε να τρεμοπαίζει στα μάτια μέσα από την πανδαισία χρωμάτων, αισθημάτων, λαϊκής ομορφιάς, εθνικής περηφάνιας και πληρότητας από το φως του ελληνικού ήλιου πάνω στο ευλογημένο Αιγαίο και τα βράχια του που σφυρηλάτησαν ανθρώπους, σπίτια, ιστορίες, το μέλλον μας στο πέρασμα του χρόνου.

Συνέχεια

Νεοφιλελευθερισμός: η συκοφαντία και η αλήθεια

Η γενικότερη παραζάλη των καιρών μας, ανακατεμένη με προπαγάνδα, ημιμάθεια και τη γνωστή συνθηματολογία που μονίμως παπαγαλίζει πως «για όλα φταίει ο καπιταλισμός» με την ταυτόχρονη δαιμονοποίηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων και στη δημιουργία του νεολογισμού του οικονομικού όρου «νεοφιλελευθερισμός». To περιεχόμενο με το οποίο ταυτίζεται εννοιολογικά η συγκεκριμένη λέξη, είναι τελείως διαφορετικό από εκείνο με το οποίο εσκεμμένα συνδέεται σε μια εμφανή απόπειρα δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων για το τι είναι ή τι δεν είναι ο φιλελευθερισμός.

Διαβάζουμε και ακούμε αναλύσεις σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα, κατά κόρον αριστερής χροιάς αφού στην Ελλάδα ο εγχώριος δεξιός, εθνικός Τύπος απλά δεν κυκλοφορεί, πως η κρίση που βιώνουμε προέκυψε από έναν αχαλίνωτο, και κυρίως αποτυχημένο καπιταλισμό, ο οποίος μας οδηγεί στην παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού. Πρόκειται για μεγάλο ψέμα.

Συνέχεια

Η ζωή π.Β. (προ Βαρβάρων)

Μποδοσάκης Αθανασιάδης: Ο φτωχός μεταφορέας που έγινε Κροίσος!
Έδινε δουλειά σε 17.000 Έλληνες

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr

Τέτοιες μέρες του 1979, έφυγε ενας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας, (μακάρι να είχαμε σήμερα πέντε-έξι τέτοιους ν’ ανοίξουν δουλειές που τόσο πολύ τις έχουμε ανάγκη…). Ο Πρόδρομος (Μποδοσάκης) Αθανασιάδης, ο άνθρωπος με τις πολλές βιομηχανίες που έδινε εργασία σε περίπου 17.000 εργαζόμενους. Η ζωή του μοιάζει παραμύθι. Ο μεταφορέας που έγινε Κροίσος!

Στη Νίγδη της Μικράς Ασίας, ένα ζευγάρι Ελλήνων αγροτών, ο Θωμάς και η Δέσποινα Αθανασιάδου, φέρνουν στον κόσμο το 1891 ενα αγοράκι. Τον Πρόδρομο. Τα τουρκάκια της γειτονιάς τον φώναζαν Μποντό, και από εκεί κόλλησε το Μποδοσάκης… Οι γονείς του τον έστειλαν στο Δημοτικό Σχολείο, χωρίς βιβλία και τετράδια, γιατί δεν είχαν χρήματα. Ετσι, το αδύνατο ψηλό παιδί, έμαθε γράμματα απο τα βιβλία των συμμαθητών του, που δανειζόταν.

Η φτώχεια τον ανάγκασε σε ηλικία 10 ετών να εγκαταλείψει το σχολείο και να μεταβεί στα Άδανα για να δουλέψει, μεταφέροντας τα ψώνια των πλουσίων πελατών απο τα μαγαζιά στα σπίτια τους. Ανήσυχο πνεύμα και τολμηρός, ο Μποδοσάκης κατάφερε με τις οικονομίες του να αγοράσει στα 18 του εναν αλευρόμυλο. Και το 1919 η τύχη τον ευνόησε να γνωρίσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο και με την προτροπή του αγόρασε το ξενοδοχείο Πέρα Παλλάς το οποίο διέθεσε για τον αγώνα της πραγματοποίησης της Μεγάλης Ιδέας.

Κατά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922, εγκατέλειψε την τεράστια περιουσία του στην Κωνσταντινούπολη κι έφυγε στην Αθήνα μαζί με την γυναίκα του Ιωάννα Γκεμπάουερ, επειδή τον κυνηγούσαν οι Τούρκοι. Στην Αθήνα ασχολήθηκε με το εμπόριο. Η πιο σημαντική απο τις επιχειρήσεις του ηταν το “ Ελληνικόν Πυριτιδοποιείον – Καλυκοποιείον” στο Αιγάλεω, το οποίο επισκέφθηκε πριν ξεσπάσει ο πόλεμος το ’40, ο πρωθυπουργός Μεταξάς.

Τι δυνατότητες έχει ώστε να εφοδιάζει με συνεχή ροή πολεμοφόδια το Στρατό; Ρώτησε ο Μεταξάς. – «Θα κάνω ο,τι μπορώ», είπε ο Μποδοσάκης, «ώστε να μη λείψει τίποτε απ΄ το Στρατό μας». Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα αντικατέστησε όλο το παλαιό υλικό με νέο, ενώ αυξησε την παραγωγή του για να καλύψει τις ανάγκες καθ’ όλην την διάρκεια του πολέμου. Ένα μεγάλο μέρος των πολεμοφοδίων ο Μποδοσάκης τα χορήγησε υπο μορφήν δωρεάς στο Κράτος. Συνέχεια

Τι δεν μάθαμε στα Ίμια

Του Γιώργου Π. Μαλούχου / Το Βήμα

Δεκάξι χρόνια πέρασαν από την κρίση των Ιμίων. Οι τηλεοπτικές εικόνες του στόλου να φεύγει από το ναύσταθμο και την ελληνική ηγεσία πίσω του να τα χει χαμένα, έχουν αντικατασταθεί με εκείνες, τις εξίσου τραγικές, των πολιτών που κάνουν ουρές στο Σύνταγμα για δωρεάν πατάτες. Όμως, παρά τη σημερινή τραγωδία, ο χρόνος είναι ικανός αλλά και απόλυτα κατάλληλος για να αναρωτηθούμε τι πραγματικά διδάχθηκε η Ελλάδα από εκείνη την περιπέτεια. Κι η απάντηση, δυστυχώς, είναι ελάχιστα… Θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα. Η απάντηση είναι πολύ απλή: από την πραγματικότητα και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.

Με την Ελλάδα να έχει εισέλθει και επισήμως στην εποχή της μειωμένης κυριαρχίας και με τον κόσμο γύρω μας να τρίζει συθέμελα από πρωτοφανείς ανακατατάξεις, η χώρα βρίσκεται στο θανατερό επίκεντρο μιας πολύ μεγάλης ευρωπαϊκής κρίσης, αλλά, ταυτόχρονα, και στις παρυφές μιας άλλης, γεωπολιτικής, που ουδείς γνωρίζει πού και πώς θα καταλήξει. Και με όλα αυτά να συμβαίνουν, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θεωρούν ότι τα ζητήματα ασφάλειας, εσωτερικής και εξωτερικής, είναι δευτερεύοντα και ελάχιστη σημασία τους αποδίδουν. Μάλιστα, αντί να ανησυχούν ακόμα πιο πολύ λόγω ακριβώς της κρίσης και των αντικειμενικών αδυναμιών που φέρνει, την επικαλούνται για να ξεφύγουν από την ουσία του ζητήματος. Ας μείνουμε όμως προς στιγμή σε ότι έχει να κάνει με την τόσο άκριτα και επιπόλαια υποβαθμισμένη στα μάτια πολλών, αμυντική επάρκεια της Ελλάδας. Συνέχεια