Αρρώστια

Ντροπή στους αντάρτες που ανατιναξαν την υπεροχή νεοκλασικη γέφυρα γοργοποταμου….

Για την ανατίναξη της γέφυρας είχαν συνεργαστεί για πρώτη φορά μαζί Ζέρβας-Βελουχιώτης. Για πρώτη και τελευταία. Και αυτός ο σχεδιασμός που θα έκανε τη ζωή των Γερμανών πιο δύσκολη, ως αποτέλεσμα μάλιστα της ένωσης δεξιών-κομμουνιστών, συγκρίνεται με το κάψιμο των νεοκλασικών κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας, των μετρημένων στα δάκτυλα αυτών κοσμημάτων που έχουν απομείνει να κάνουν την πόλη λίγο πιο όμορφη μέσα στην καταιγίδα του τσιμέντου. Με τη συνδρομή δηλαδή οπλισμένων Αλβανών και Αράβων, τα κτίρια αυτά κάηκαν και τα μαγαζιά καταστράφηκαν προφανώς γιατί εξυπηρετούσαν τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Πλέον αναλαμβάνει η επιστήμη.

Συνέχεια

Η διαφορά μεταξύ καπιταλιστών και σοσιαλιστών

Έχω έναν φίλο που φέτος έκλεισε τον πρώτο του χρόνο στο κολλέγιο. Θεωρεί τον εαυτό του πολύ προοδευτικό και είναι υπέρ της επιβολής ακόμα μεγαλύτερων φόρων που θα ενισχύουν τα κυβερνητικά προγράμματα ή με άλλα λόγια αυτό που αποκαλούμε «αναδιανομή του πλούτου».

Η μητέρα του είναι ορκισμένη συντηρητική κάτι που τον είχε κάνει να σκύβει το κεφάλι μπροστά στους άλλους από ντροπή. Είχε φτάσει στο σημείο μάλιστα, μετά από αρκετές πανεπιστημιακές διαλέξεις τις οποίες είχε παρακολουθήσει αλλά και τις συζητήσεις που είχε κάθε τόσο με έναν αριστερό καθηγητή του, να πιστεύει ότι στο μυαλό της υπήρχε μια εγωιστική εμμονή να κρατήσει για τον εαυτό της ό,τι ανήκε δικαιωματικά σε εκείνον.

Μια μέρα, ήρθε η συζήτηση στο θέμα της υψηλής φορολόγησης και της ανάγκης αύξησης της κυβερνητικής πρόνοιας. Όντας σίγουρος πως οι θεωρίες των καθηγητάδων του είναι η απόλυτη αλήθεια, της εξέφρασε την άποψή του. Συνέχεια

Νεοφιλελευθερισμός: η συκοφαντία και η αλήθεια

Η γενικότερη παραζάλη των καιρών μας, ανακατεμένη με προπαγάνδα, ημιμάθεια και τη γνωστή συνθηματολογία που μονίμως παπαγαλίζει πως «για όλα φταίει ο καπιταλισμός» με την ταυτόχρονη δαιμονοποίηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων και στη δημιουργία του νεολογισμού του οικονομικού όρου «νεοφιλελευθερισμός». To περιεχόμενο με το οποίο ταυτίζεται εννοιολογικά η συγκεκριμένη λέξη, είναι τελείως διαφορετικό από εκείνο με το οποίο εσκεμμένα συνδέεται σε μια εμφανή απόπειρα δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων για το τι είναι ή τι δεν είναι ο φιλελευθερισμός.

Διαβάζουμε και ακούμε αναλύσεις σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα, κατά κόρον αριστερής χροιάς αφού στην Ελλάδα ο εγχώριος δεξιός, εθνικός Τύπος απλά δεν κυκλοφορεί, πως η κρίση που βιώνουμε προέκυψε από έναν αχαλίνωτο, και κυρίως αποτυχημένο καπιταλισμό, ο οποίος μας οδηγεί στην παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού. Πρόκειται για μεγάλο ψέμα.

Συνέχεια

Το μετέωρο βήμα της αριστεροθολούρας

Και μετά σου λέει, δεν παράγουμε τίποτα σαν χώρα. Και τόση τρέλα, πού τη βρίσκουμε και την πουλάμε; Χώρια την προπαγάνδα, άσε δε τις αριστερόστροφες αγιογραφίες μέσα από την αποθέωση ανθρώπων και ιδεολογιών που αντιλαμβάνονται το ελληνικό έθνος, λίγο χειρότερα από ό,τι οι τούρκοι του Ντενκτάς και οι σκοπιανοί του Γκρούεφσκι. Και είναι χειρότερα γιατί οι ίδιοι δηλώνουν Έλληνες, κατέχοντας μάλιστα κατ’ αποκλειστικότητα όπως διατείνονται το… προνόμιο του πατριωτισμού.

Προχτές το απόγευμα, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος βρισκόταν στα γυρίσματα της νέας του ταινίας «Η άλλη θάλασσα» στο Κερατσίνι. Η αστυνομία κατόπιν συμφωνίας με την παραγωγή είχε κλείσει το ένα ρεύμα του περιφερειακού Δραπετσώνας. Σε ένα διάλειμμα των γυρισμάτων, ο σκηνοθέτης αποφασίζει να διασχίσει τον ταχείας κυκλοφορίας δρόμο, πηδώντας παρανόμως το τσιμεντένιο διάζωμα και περνώντας στο αντίθετο ρεύμα η κυκλοφορία του οποίου συνεχιζόταν κανονικά.

Το σουλατσάρισμα όμως που θέλησε να κάνει προκειμένου «να σκεφτεί και να εμπνευστεί πολύ καλύτερα το επόμενο πλάνο του, με το οποίο θα τέλειωνε και η ταινία» όπως είπαν συνεργάτες του, διεκόπη βιαίως όταν τον χτύπησε διερχόμενη μοτοσικλέτα. Ο Αγγελόπουλος πέθανε πολύ λίγες ώρες μετά με τους δημοσιογράφους να κάνουν λόγο για κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και πολλαπλά κατάγματα, επισημαίνοντας παράλληλα πως οδηγός ήταν ένας «ειδικός φρουρός εκτός υπηρεσίας». Ήταν τόσο ανατριχιαστικοί στις αναφορές τους που η εντύπωση που αποκόμιζες ήταν πως δεν τον χτύπησε τελικά μηχανή (κάποιοι μάλιστα είχαν μιλήσει για μηχανάκι) αλλά τρένο, το λιγότερο.
Είχε χτυπήσει στο κεφάλι, στο θώρακα και είχε σπάσει λεκάνη, χέρι, πόδι ενώ έπαθε και καρδιακό. Συνέχεια

Γενετικά Τροποποιημένη Δεξιά

Καθώς σκέφτομαι πάλι την Κύπρο, και αναρωτιέμαι αν υπάρχει καλύτερη απόδειξη του πόσο τραγικά είναι τα πράγματα στη χώρα από το γεγονός ότι κομμουνιστές κυβερνούν το νησί, φαντάζομαι τι έχουν να δουν ακόμα τα μάτια μας… Συνέχεια

Ο κρατισμός βλάπτει σοβαρά την ελευθερία

Και την οικονομία.

Συνέχεια

Νόμπελ ανομίας

Αυτά είναι τα κατορθώματα της Αριστεράς δεδομένου ότι είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία που έχει καπελώσει το σύνολο των καθημερινών μας ασχολιών, μέσα από την καταναγκαστική, αν όχι εκβιαστική και φυσικά άκρως φασιστική, στον κοινωνικό ιστό επιβολή της.

Είναι αυτή η ιδεολογία, που κάθε φορά που προσπαθώ να καταλάβω πώς διάολο έγινε και επικράτησε ενώ έχασε στον εμφύλιο, μου φέρνει στην οθόνη του μυαλού μου τον «εθνάρχη» του Κυπριακού. Είναι αυτή η Αριστερά με τη δεξιά τσέπη, που παράγει οικονομολόγους που θέλουν να σώσουν ένα νόμισμα, και μάλιστα γερμανικό, αντί για την πατρίδα τους και τον αυτοσεβασμό της, που υπερασπίζεται ντόπια συνάφια ή απλά ταλιμπάν στα κτίρια της Ευελπίδων, εκείνη που απομονώνει την εντιμότητα, νομιμοποιεί την κατάντια και στιγματίζει τη φιλοπατρία. Που κυκλοφορεί με κουστούμια στα Μέγαρα και κορδώνεται μπροστά στις κάμερες για να εκφράσει τον πόνο της για την δημοκρατία -μας- κυρίως και μόνο όταν ακούει κανένα μπινελίκι παραπάνω αν τύχει και βρεθεί μπροστά σε κάποιον αγανακτισμένο πολίτη που γεννήθηκε με αυτό το παράξενο βίτσιο να μη γουστάρει να έχει πόρνες πολυτελείας για πολιτικούς αντιπροσώπους.

Είναι αυτή η Αριστερά που βγήκε χτες με πρόσταγμα την «ελευθερία» και τη «δημοκρατία» ζητώντας σήμερα να κάνει για παράδειγμα η Ε.Ε. εμπάργκο στα ψάρια του ισλανδικού λαού (τη μοναδική εθνική πηγή παραγωγής, εξαγωγών και εσόδων του) επειδή τόλμησαν να αρνηθούν να πληρώσουν τις τοκογλυφικές τράπεζες. Είναι αυτή Αριστερά που κάνοντας την ξετσιπωσιά της επάγγελμα, εισπράττει φυσικά η ίδια χιλιάδες ευρώ το μήνα.

Είναι αυτή η Αριστερά που έχει δημιουργήσει κλίκες-γκέτο στα πανεπιστήμια, καθηγητές-αντουανέτες που διαιωνίζουν την καρέκλα, φοιτητές-δούλους ή τσιράκια, κομματικές παρατάξεις, και έκαναν το μπάτε σκύλε αλέστε ό,τι ήταν το γνῶθι σαὐτόν στους Δελφούς. Συνέχεια