Μία ακόμα οσφυοκαμψία του κεντρικού σχεδιασμού

Κανονικά υπολόγιζα για το Σάββατό μου να περπατήσω λίγο προς το κέντρο, να χωθώ στα πλήθη που φωνάζουν «το δίκαιο του εργάτη είναι ο νόμος» και να περάσω και μια βόλτα προς τα μαγαζιά μπας και προλάβω καθόλου τις εκπτώσεις ενισχύοντας και εγώ από την πλευρά των δικών μου κυβικών την ελεύθερη οικονομία. Αλλά ας όψεται το κρύωμα που μου κάνει στενό μαρκάρισμα τις τελευταίες ημέρες, και τα παραφουσκωμένα κοινόχρηστα που αντιστοιχούν περίπου στο 1/2 του 15νθημέρου μου, σε μια χρονιά μάλιστα που υποτίθεται πως σαν πολυκατοικία είπαμε να ανάβει το καλοριφέρ από 2 φορές την ημέρα μόνο 1 προς το βραδάκι, στηριζόμενοι τις υπόλοιπες ώρες και κυρίως τις πρωινές, αποκλειστικά στην απέριττη θαλπωρή των σκεπασμάτων μας.

Έτσι έμεινα σπίτι, εγώ με τον Γιωργάκη, τον Αντωνάκη, τις κοινοβουλευτικές τους στάνες, τον καφέ μου και τις αφορολόγητες γουλιές αλλά και την όαση της ΕΤ3. Είναι το μοναδικό κανάλι που ξεχωρίζει με την αξιοπρεπή του, φωτεινή διαφορετικότητα με ντοκιμαντέρ, εκπομπές, αφιερώματα ακόμα και ταινίες που δεν προκαλούν, δεν υπάρχουν για να εξιτάρουν τον λαϊκισμό ή τον ναρκισσισμό των συντελεστών, δεν προβοκάρουν και δεν κοροϊδεύουν τον κόσμο. Βέβαια, οι ειδήσεις παραμένουν στην ίδια γραμμή που υπαγορεύεται από την κεντρική διοίκηση, αλλά και πάλι σε σχέση με το δελτίο της Νέα Ερυθρόλευκης Τηλεόρασης είναι όσο πιο αποστειρωμένες και αποστασιοποιημένες γίνεται.

Καθηλώθηκα λοιπόν μπροστά στο αφιέρωμα της ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ για το Καστελλόριζο που μεταδόθηκε για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα. Ειλικρινά, αν προσπαθήσω να περιγράψω την λεπτομερή δουλειά που έχει γίνει στο συγκεκριμένο επεισόδιο θα αδικήσω κάθε του καρέ, κάθε του λεπτό και κάθε δάκρυ που άρχισε να τρεμοπαίζει στα μάτια μέσα από την πανδαισία χρωμάτων, αισθημάτων, λαϊκής ομορφιάς, εθνικής περηφάνιας και πληρότητας από το φως του ελληνικού ήλιου πάνω στο ευλογημένο Αιγαίο και τα βράχια του που σφυρηλάτησαν ανθρώπους, σπίτια, ιστορίες, το μέλλον μας στο πέρασμα του χρόνου.

Συνέχεια

Νεοφιλελευθερισμός: η συκοφαντία και η αλήθεια

Η γενικότερη παραζάλη των καιρών μας, ανακατεμένη με προπαγάνδα, ημιμάθεια και τη γνωστή συνθηματολογία που μονίμως παπαγαλίζει πως «για όλα φταίει ο καπιταλισμός» με την ταυτόχρονη δαιμονοποίηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων και στη δημιουργία του νεολογισμού του οικονομικού όρου «νεοφιλελευθερισμός». To περιεχόμενο με το οποίο ταυτίζεται εννοιολογικά η συγκεκριμένη λέξη, είναι τελείως διαφορετικό από εκείνο με το οποίο εσκεμμένα συνδέεται σε μια εμφανή απόπειρα δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων για το τι είναι ή τι δεν είναι ο φιλελευθερισμός.

Διαβάζουμε και ακούμε αναλύσεις σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα, κατά κόρον αριστερής χροιάς αφού στην Ελλάδα ο εγχώριος δεξιός, εθνικός Τύπος απλά δεν κυκλοφορεί, πως η κρίση που βιώνουμε προέκυψε από έναν αχαλίνωτο, και κυρίως αποτυχημένο καπιταλισμό, ο οποίος μας οδηγεί στην παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού. Πρόκειται για μεγάλο ψέμα.

Συνέχεια

Το μετέωρο βήμα της αριστεροθολούρας

Και μετά σου λέει, δεν παράγουμε τίποτα σαν χώρα. Και τόση τρέλα, πού τη βρίσκουμε και την πουλάμε; Χώρια την προπαγάνδα, άσε δε τις αριστερόστροφες αγιογραφίες μέσα από την αποθέωση ανθρώπων και ιδεολογιών που αντιλαμβάνονται το ελληνικό έθνος, λίγο χειρότερα από ό,τι οι τούρκοι του Ντενκτάς και οι σκοπιανοί του Γκρούεφσκι. Και είναι χειρότερα γιατί οι ίδιοι δηλώνουν Έλληνες, κατέχοντας μάλιστα κατ’ αποκλειστικότητα όπως διατείνονται το… προνόμιο του πατριωτισμού.

Προχτές το απόγευμα, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος βρισκόταν στα γυρίσματα της νέας του ταινίας «Η άλλη θάλασσα» στο Κερατσίνι. Η αστυνομία κατόπιν συμφωνίας με την παραγωγή είχε κλείσει το ένα ρεύμα του περιφερειακού Δραπετσώνας. Σε ένα διάλειμμα των γυρισμάτων, ο σκηνοθέτης αποφασίζει να διασχίσει τον ταχείας κυκλοφορίας δρόμο, πηδώντας παρανόμως το τσιμεντένιο διάζωμα και περνώντας στο αντίθετο ρεύμα η κυκλοφορία του οποίου συνεχιζόταν κανονικά.

Το σουλατσάρισμα όμως που θέλησε να κάνει προκειμένου «να σκεφτεί και να εμπνευστεί πολύ καλύτερα το επόμενο πλάνο του, με το οποίο θα τέλειωνε και η ταινία» όπως είπαν συνεργάτες του, διεκόπη βιαίως όταν τον χτύπησε διερχόμενη μοτοσικλέτα. Ο Αγγελόπουλος πέθανε πολύ λίγες ώρες μετά με τους δημοσιογράφους να κάνουν λόγο για κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και πολλαπλά κατάγματα, επισημαίνοντας παράλληλα πως οδηγός ήταν ένας «ειδικός φρουρός εκτός υπηρεσίας». Ήταν τόσο ανατριχιαστικοί στις αναφορές τους που η εντύπωση που αποκόμιζες ήταν πως δεν τον χτύπησε τελικά μηχανή (κάποιοι μάλιστα είχαν μιλήσει για μηχανάκι) αλλά τρένο, το λιγότερο.
Είχε χτυπήσει στο κεφάλι, στο θώρακα και είχε σπάσει λεκάνη, χέρι, πόδι ενώ έπαθε και καρδιακό. Συνέχεια

Quis custodiet ipsos custodes?

«Εκείνη την εποχή δεν διάβασα το Μνημόνιο. Είχα άλλες υποχρεώσεις. Κάποιοι συνάδελφοι το διαπραγματεύθηκαν, ήρθε στη Βουλή και το ψηφίσαμε». Αυτό δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι.

«Δική μου δουλειά τότε ήταν να οργανώσω την Αστυνομία, την Πυροσβεστική και την ομάδα ΔΙΑΣ και όχι να διαβάσω το Μνημόνιο. Δεν ρίχνω σε κανέναν ευθύνες προσωπικά. Οι ευθύνες είναι πολιτικές» πρόσθεσε ο κ. Χρυσοχοΐδης υπογραμμίζοντας ότι δεν βγάζει τον εαυτό του από το κάδρο. Συνέχεια

Τα «γαλλικά» σας πείραξαν…

Τι θα έλεγε άραγε ο Ναζωραίος αν κατέβαινε σήμερα από κει ψηλά, για τον κόσμο που σταυροκοπιέται ορκιζόμενος πίστη στη διδασκαλία του; Τι θα έλεγε αντικρίζοντας τη δόλια πατρίδα μας που, όπως τότε η δική του, τελεί υπό ξένη κατοχή, πνιγμένη στα χρέη και μαστιζόμενη από Φαρισαίους; Και τι θα έλεγε για την κυβέρνησή μας που (όπως τότε η εβραϊκή εξουσία του βασιλιά Ηρώδη) κάνει δουλοπρεπείς τεμενάδες στη Φράου Μέρκελ; Και ασκεί κτηνώδη βία σε ένα λαό που, με τους δικούς του φιλοσόφους δίδαξε αρκετά πριν από Αυτόν τη ΜΗ ΒΙΑ και το «αγαπάτε αλλήλους»;

Θέλετε όμως να μάθετε πώς νοιώθουν τη βία της εξουσίας οι νέοι άνθρωποι; Θα παραθέσω εδώ το κείμενο μιας Κρητικοπούλας, αριστούχου της δημοσιογραφίας, σε άσκηση με θέμα «Προσευχή στο Χριστό» που έβαλα, με την ευκαιρία των φετινών Χριστουγέννων, των χειρότερων Χριστουγέννων που ζει η χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Αξίζει κάτι περισσότερο από ένα «επαγγελματικό» άρθρο, γιατί βγαίνει από μια νεανική ψυχή, ζεστό, αγνό, άφτειαχτο…

«ΒΙΑ, μου γράφει, είναι να ξυπνάς από τα χαράματα, να δουλεύεις 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι εκατό βιογραφικά περιμένουν στο συρτάρι του αφεντικού σου…

ΒΙΑ είναι να έχεις τη μάνα σου άνεργη να ψάχνει ένα χρόνο για δουλειά και να μην την προσλαμβάνει κανείς επειδή είναι πάνω από σαράντα. Βία είναι η άνεργη αυτή μάνα να κλείνει ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνει να της λένε ότι ο γιατρός… απουσιάζει!

ΒΙΑ είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνη στο σπίτι μετά τις 9 το βράδυ. Να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και ο αστυνόμος να σου λέει «αφού δεν ήσουν μέσα, πάλι καλά!»…

ΒΙΑ είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις από αυτή ΚΑΙ ανεπάγγελτος ΚΑΙ αμόρφωτος…

ΒΙΑ είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα που περνούν από μπροστά σου, σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανένας φυλακή και να καταλήγουν με το… «Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα!»…

ΒΙΑ είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα τη μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστερείς τη δόση του στεγαστικού, εσύ να μην έχεις ούτε τη ΔΕΗ να πληρώσεις και να αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που πήρες δάνειο…

ΒΙΑ είναι να κόβεις τα παιδιά σου από το φροντιστήριο γιατί δεν σου φτάνουν τα λεφτά, ενώ πληρώνεις μια ζωή για δωρεάν παιδεία… Βία είναι να ψάχνουν τα παιδιά σου στις αγγελίες για να φύγουν στην Αυστραλία…

ΒΙΑ είναι να είσαι 40 χρονών, να πληρώνεις μια ζωή φόρους, και να καταντήσεις να ζεις από τη σύνταξη των γονιών σου, όπως η μανούλα μου… Ευτυχώς που υπάρχει ο παππούς, ζωή να έχει…

ΒΙΑ είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στη δικαιοσύνη όποτε θέλουν, και, αν τελικά παραπεμφθούν, να συνεχίζουν το έργο τους… μέσα από τη φυλακή!…

ΒΙΑ είναι να ακούς τον πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανακαλύπτουν τη βία μόνον όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνουν επιτροπές με τις οποίες ο κάθε βουλευτής εισπράττει 245 ευρώ για συμμετοχή, τελικά δε, όταν γίνει «τέως» να ζητά και… αναδρομικά, αλλά στη δήλωση του να δηλώνει μόνο το «έσχες» και ποτέ το «πόθεν»… Και κάποιοι να βγάζουν το κομπόδεμά τους και στο εξωτερικό…

ΒΙΑ είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Όχι για να την απολαύσεις αλλά απλά επειδή ξέρεις τι σε περιμένει αύριο και επειδή δεν έχεις φράγκο για μεθαύριο…»

Τέτοια παιδιά θα αντίκριζε και τέτοια λόγια θα άκουε σήμερα ο Ιησούς αν κατέβαινε από κει πάνω και ξανάλεγε το «άφετε τα παιδία ελθείν προς με». Και θα φασκέλωνε, σαν γνήσιος επαναστάτης που ήταν, την ξένη κατοχή και θα αναθεμάτιζε ακόμη μια φορά τους Τελώνες και Φαρισαίους και θα κήρυσσε την Αντίσταση, ξέροντας ότι αυτό τον οδηγούσε στο Γολγοθά και στη Σταύρωση, όπως και έγινε!…

Κοντός ψαλμός, όμως, Χριστούγεννα αύριο, τα χειρότερα όλων.
Αλλά η Ανάσταση δεν είναι μακριά…

Του Χρήστου Πασαλάρη, 24 Δεκεμβ. 2011 — Realnews

Το μαχαίρι έφτασε στα δικά μας κόκκαλα

Ο εθνικός κίνδυνος:

Έχω διαβάσει στις εφημερίδες ότι έχουν γίνει τέσσερις εκθέσεις και σύμφωνα με αυτές είναι ισότιμες, περίπου, οι ανταλλασσόμενες περιούσιες, και αφού είναι ισότιμες, δεν μπορείς, από πρακτικής πλευράς να μιλήσεις για ζημία.
Το μοναστήρι είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Το Δημόσιο είναι και αυτό ΝΠΔΔ. Όταν έχουμε μία ανταλλαγή μεταξύ δύο ΝΠΔΔ κατ’ αρχήν δεν νοοείται να υπάρχει ζημιά. Είναι σαν κατά κάποιο τρόπο, παραστατικά να το πούμε να βάζω το χέρι μου στη δεξιά τσέπη να βγάζω τα χρήματα και να τα βάζω στην αριστερή τσέπη.
Κατά τη γνώμη μου είναι αναμφισβήτητο ότι η κυριότητα ανήκει στο Μοναστήρι διότι την κυριότητα αυτή την πήρε το Μοναστήρι με χρυσόβουλα και άλλες πράξεις αυτοκρατόρων, κι άλλων ηγεμόνων της περιοχής. Και το Ελληνικό Δημόσιο ως διάδοχος του Σουλτάνου πλέον, έχει αποκτήσει αυτό την κυριότητα. Σε αυτή την περίπτωση αυτό δεν ισχύει διότι υπάρχει και μία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 1996, τίτλος της απόφασης είναι «Ιερές Μονές κατά Ελλάδος», όπου αναγνωρίζονται οι μονές κύριες εκτάσεων με βάση χρυσόβουλα, λέει δε η απόφαση αυτή ότι σε περίπτωση που τα χρυσόβουλα έχουν χαθεί ή καταστραφεί αρκεί ότι για μακρό χρονικό διάστημα οι μονές ασκούσαν διακατοχικές πράξεις πάνω στα κτήματα αυτά.
Σε χρυσόβουλα στηρίζονται οι ιδιοκτησίες των Πατριαρχείων μας Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Κωνσταντινουπόλεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Ιεροσολύμων.
Εάν δε, εμείς οι ίδιοι πούμε ότι τα χρυσόβουλα αυτά για εμάς δεν έχουν καμία αξία, σκεφτείτε τι θα πούνε οι ξένοι, οι οποίοι δεν είναι καν χριστιανοί ορθόδοξοι ή καν χριστιανοί. Θα πουν «αφού εσείς οι ίδιοι λέτε ότι δεν έχουν ισχύ τα χρυσόβουλα, όλες οι περιουσίες αυτές ανήκουν σε εμάς και όχι στα πατριαρχεία». Αυτός ο κίνδυνος υπάρχει
.
καθηγητής Αστικού Δικαίου Ιωάννης Σπυριδάκης

Σαν θέμα το Βατοπαίδι ξεκίνησε από τον γερμανοκρατούμενο Alpha, την εποχή που ο Κοντομηνάς εισέπραξε δύο διώξεις για απάτη. Η μία αφορούσε τον τρόπο που απέκτησε τις μετοχές του καναλιού και η δεύτερη για αδικήματα υπεξαίρεσης, εκβίασης και πλαστογραφίας κατά την περίοδο που ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της «Interamerican International». Κακουργήματα και τα δύο.

Με μπροστάρισσα τη Ρίτσα (που όταν ήρθε το ΠΑΣΟΚ το 2009 μετακόμισε στο δελτίο της κρατικής ΝΕΤ), στο σύνολό του το δημοσιογραφικό τιμ της χώρας μάς έπαιρνε τα αυτιά ανεβάζοντάς το τόσο ψηλά, που έτσι και του έριχνες μια κριτική ματιά, βαφτιζόσουν από τον περίγυρο των φόρουμ, των παρεών, των καφενείων και των γραφείων ως «κακός δεξιός και όλο το συναπάντημα». Σχηματίστηκε πάνω από τη χώρα ένα τσουνάμι που έπνιξε και έριξε την κυβέρνηση Καραμανλή, έπληξε την ουσία του έργου των Μονών και φυσικά έφερε πάνω την κυβέρνηση του ΔΝΤ.

Ξανά: Η κυβέρνηση του ποδηλάτη, ήρθε στην εξουσία αποκλειστικά και μόνο επειδή με αρωγό το σύστημα ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση του Βατοπαιδίου έγινε σκάνδαλο. Με ωμή προπαγάνδα.
Το ΔΝΤ και η κυριαρχία της Γερμανίας σφράγισαν την παρουσία τους στην Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο χάρη στη δημιουργία ενός ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ σκανδάλου.
Το 3ο μαχαίρι στις επικουρικές συντάξεις (Δεκέμβριος, 2011 και έπεται συνέχεια) μπήκε στο κόκκαλο του συνταξιούχου χάρη στη δημιουργία ενός ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ σκανδάλου.
Η Έρευνα, η Παιδεία, η Υγεία, η Άμυνα, διαλύονται χάρη στη δημιουργία ενός ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ σκανδάλου.
Πήραν ένα τίποτα και το έκαναν τεκτονικό σεισμό επιφανειακού βάθους τριών εκατοστών και με επίκεντρο το μυαλό του κοινού χαζοκουτοπαθή.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή υπάρχουν και με το παραπάνω. Μόνο που δεν έχουν καμία σχέση με τις ανταλλαγές, καθ’ όλα νόμιμες. Οι ευθύνες της ΝΔ εντοπίζονται στην άβουλη πολιτική που κυριαρχούσε στο Μαξίμου και στον ίδιο τον τέως πρωθυπουργό, ο οποίος σύρθηκε από τον μονίμως διαπλεκόμενο Τύπο και δεν έδειξε την απαιτούμενη πυγμή. Είναι τραγικό το πώς άφησε τις εξελίξεις να οδηγηθούν από μόνες τους, και είναι και πικρά κωμικό γιατί ακόμα ηχούν στα αυτιά μας οι πύρινες εξαγγελίες του Μπαϊρακτάρη και της επανίδρυσης του κράτους. Συνέχεια

Megaλο νετ

Ξεχείλιζε από το πρωί η χαρά του Μανωλιού του Καψή, γελούσαν μέχρι και τα γυαλιά του: «Μεγάλη η ανακούφιση του ελληνικού λαού η επιλογή του κ.Παπαδήμου» έλεγε και ξαναέλεγε στους Καμπουροοικονομέους και το πρόσωπό του φώτιζε περισσότερο κι από ό,τι φωτίζει το δέρμα του Ψινάκη μετά από ένα απολαυστικό σολάριουμ. Συνέχεια