Νέα ΣοσιαλΔημοκρατία

«Ποια Μέρκελ, κύριε Χίο; Ο Παπαδήμος είναι δημιούργημα του αμερικανοσιωνιστικού παράγοντα!»

Τάδε έφη ο Μιχαλολιάκος καλεσμένος στην εκπομπή του Κόντρα, με τον δημοσιογράφο να τον κοιτάει και να συμφωνεί στα «μα είναι Εβραίος» επιχείρηματα του γενικού γραμματέα της Χρυσής Αυγής.

Πρόκειται για μια προσωπική νίκη του κ.»δεν ψηφίζω το λάθος, δεν δίνω συναίνεση στο λάθος» Σαμαρά που είπε όχι στο καταστροφικό μείγμα που πρόσφερε το Μνημόνιο Ι στην ελληνική οικονομία και το οποίο απέτυχε, αλλά λέει ναι στο Μνημόνιο ΙΙ το οποίο και ένα τρίχρονο θα καταλάβαινε ότι αυτό θα είναι η χρεωκοπία μας αφού έρχεται ως συνέχεια του Ι.

Το είδαμε και αυτό λοιπόν επί εποχής του, και μάλιστα για πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος, την Χρυσή Αυγή να πιάνει το όριο του 3% που της δίνει δικαίωμα εισαγωγής στο νεοκλασσικό με το κόκκινο φωτάκι. Η άνοδός της έχει γίνει ήδη αισθητή από την τραγική θητεία του Νικήτα τον οποίο επαναστήριξε ο αρχηγός της ΝΔ, αλλά θα γίνει ακόμα πιο αποκαλυπτική μετά κι από τα χοντροκομμένα ψέματα της ηγεσίας του κόμματος που παπαγαλίζει τους γνωστούς πια εκβιασμούς «ή κάνετε αυτό το οποίο μας υπαγορεύουν εκείνοι που μόλις χτες μας βομβάρδιζαν κι έβαζαν ανθρώπους σε φούρνους και τους μετέτρεπαν σε σαπούνια» ή «δεν θα έχετε ψωμί, πετρέλαιο, φάρμακα». Καλά ρε μεγάλε, και εσύ και ο Παπαδήμος του Καψή, τι σταλινική τρομοκράτηση είναι αυτή, όλοι το Βησσαριόνοβιτς έχετε για μεσαίο ονομάτακι;

Συνέχεια

Advertisements

Γενετικά Τροποποιημένη Δεξιά

Καθώς σκέφτομαι πάλι την Κύπρο, και αναρωτιέμαι αν υπάρχει καλύτερη απόδειξη του πόσο τραγικά είναι τα πράγματα στη χώρα από το γεγονός ότι κομμουνιστές κυβερνούν το νησί, φαντάζομαι τι έχουν να δουν ακόμα τα μάτια μας… Συνέχεια

Ο άνθρωπος που έκανε τον Καρατζαφέρη να δείχνει σοβαρός…

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Είναι οδυνηρό να βλέπεις την πατρίδα σου να βυθίζεται, αργά αλλά σταθερά, στην εξαθλίωση, τους συνανθρώπους σου να σβήνουν αποκαμωμένοι στα πρόσκαιρα απεργιακά κάστρα, πριν τους καταπιεί το σκοτεινό ποτάμι της ανεργίας, της ανέχειας.

Πριν τους πνίξει η βουβή ντροπή καθώς αντικρίζουν το μελαγχολικό βλέμμα των παιδιών τους.

Κι ενώ η βιτρίνα του παρακράτους της μεταπολίτευσης γίνεται θρύψαλα και αποκαλύπτονται οι κυβερνώσες συμμορίες μηντιαρχών, τραπεζιτών και πολιτικού συστήματος, τόσο μικραίνει το ανάστημα των πολιτικών ηγετών εκεί έξω.

Εκτός κι αν ήταν πάντοτε «μικροί» και τους γιγάντωσε, μέσα σε μια νύχτα, η ανάγκη των κομματικών στρατών για πλαστικούς ηγέτες και μπαλκονάτα είδωλα.

Τι ξηρασία κι αυτή μέσα στον παγωμένο Γενάρη του 2012…

Σε μια ιδανική συγκυρία για να αναδειχθεί ο ηγέτης, οι δικοί μας είναι πιο αλαφροΐσκιωτοι από τεκνά του Λάκη Γαβαλά.

Πάρτε τον Αντώνη Σαμαρά για παράδειγμα. Συνέχεια

Ο κρατισμός βλάπτει σοβαρά την ελευθερία

Και την οικονομία.

Συνέχεια

Νόμπελ ανομίας

Αυτά είναι τα κατορθώματα της Αριστεράς δεδομένου ότι είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία που έχει καπελώσει το σύνολο των καθημερινών μας ασχολιών, μέσα από την καταναγκαστική, αν όχι εκβιαστική και φυσικά άκρως φασιστική, στον κοινωνικό ιστό επιβολή της.

Είναι αυτή η ιδεολογία, που κάθε φορά που προσπαθώ να καταλάβω πώς διάολο έγινε και επικράτησε ενώ έχασε στον εμφύλιο, μου φέρνει στην οθόνη του μυαλού μου τον «εθνάρχη» του Κυπριακού. Είναι αυτή η Αριστερά με τη δεξιά τσέπη, που παράγει οικονομολόγους που θέλουν να σώσουν ένα νόμισμα, και μάλιστα γερμανικό, αντί για την πατρίδα τους και τον αυτοσεβασμό της, που υπερασπίζεται ντόπια συνάφια ή απλά ταλιμπάν στα κτίρια της Ευελπίδων, εκείνη που απομονώνει την εντιμότητα, νομιμοποιεί την κατάντια και στιγματίζει τη φιλοπατρία. Που κυκλοφορεί με κουστούμια στα Μέγαρα και κορδώνεται μπροστά στις κάμερες για να εκφράσει τον πόνο της για την δημοκρατία -μας- κυρίως και μόνο όταν ακούει κανένα μπινελίκι παραπάνω αν τύχει και βρεθεί μπροστά σε κάποιον αγανακτισμένο πολίτη που γεννήθηκε με αυτό το παράξενο βίτσιο να μη γουστάρει να έχει πόρνες πολυτελείας για πολιτικούς αντιπροσώπους.

Είναι αυτή η Αριστερά που βγήκε χτες με πρόσταγμα την «ελευθερία» και τη «δημοκρατία» ζητώντας σήμερα να κάνει για παράδειγμα η Ε.Ε. εμπάργκο στα ψάρια του ισλανδικού λαού (τη μοναδική εθνική πηγή παραγωγής, εξαγωγών και εσόδων του) επειδή τόλμησαν να αρνηθούν να πληρώσουν τις τοκογλυφικές τράπεζες. Είναι αυτή Αριστερά που κάνοντας την ξετσιπωσιά της επάγγελμα, εισπράττει φυσικά η ίδια χιλιάδες ευρώ το μήνα.

Είναι αυτή η Αριστερά που έχει δημιουργήσει κλίκες-γκέτο στα πανεπιστήμια, καθηγητές-αντουανέτες που διαιωνίζουν την καρέκλα, φοιτητές-δούλους ή τσιράκια, κομματικές παρατάξεις, και έκαναν το μπάτε σκύλε αλέστε ό,τι ήταν το γνῶθι σαὐτόν στους Δελφούς. Συνέχεια

Τα «γαλλικά» σας πείραξαν…

Τι θα έλεγε άραγε ο Ναζωραίος αν κατέβαινε σήμερα από κει ψηλά, για τον κόσμο που σταυροκοπιέται ορκιζόμενος πίστη στη διδασκαλία του; Τι θα έλεγε αντικρίζοντας τη δόλια πατρίδα μας που, όπως τότε η δική του, τελεί υπό ξένη κατοχή, πνιγμένη στα χρέη και μαστιζόμενη από Φαρισαίους; Και τι θα έλεγε για την κυβέρνησή μας που (όπως τότε η εβραϊκή εξουσία του βασιλιά Ηρώδη) κάνει δουλοπρεπείς τεμενάδες στη Φράου Μέρκελ; Και ασκεί κτηνώδη βία σε ένα λαό που, με τους δικούς του φιλοσόφους δίδαξε αρκετά πριν από Αυτόν τη ΜΗ ΒΙΑ και το «αγαπάτε αλλήλους»;

Θέλετε όμως να μάθετε πώς νοιώθουν τη βία της εξουσίας οι νέοι άνθρωποι; Θα παραθέσω εδώ το κείμενο μιας Κρητικοπούλας, αριστούχου της δημοσιογραφίας, σε άσκηση με θέμα «Προσευχή στο Χριστό» που έβαλα, με την ευκαιρία των φετινών Χριστουγέννων, των χειρότερων Χριστουγέννων που ζει η χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Αξίζει κάτι περισσότερο από ένα «επαγγελματικό» άρθρο, γιατί βγαίνει από μια νεανική ψυχή, ζεστό, αγνό, άφτειαχτο…

«ΒΙΑ, μου γράφει, είναι να ξυπνάς από τα χαράματα, να δουλεύεις 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι εκατό βιογραφικά περιμένουν στο συρτάρι του αφεντικού σου…

ΒΙΑ είναι να έχεις τη μάνα σου άνεργη να ψάχνει ένα χρόνο για δουλειά και να μην την προσλαμβάνει κανείς επειδή είναι πάνω από σαράντα. Βία είναι η άνεργη αυτή μάνα να κλείνει ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνει να της λένε ότι ο γιατρός… απουσιάζει!

ΒΙΑ είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνη στο σπίτι μετά τις 9 το βράδυ. Να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και ο αστυνόμος να σου λέει «αφού δεν ήσουν μέσα, πάλι καλά!»…

ΒΙΑ είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις από αυτή ΚΑΙ ανεπάγγελτος ΚΑΙ αμόρφωτος…

ΒΙΑ είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα που περνούν από μπροστά σου, σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανένας φυλακή και να καταλήγουν με το… «Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα!»…

ΒΙΑ είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα τη μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστερείς τη δόση του στεγαστικού, εσύ να μην έχεις ούτε τη ΔΕΗ να πληρώσεις και να αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που πήρες δάνειο…

ΒΙΑ είναι να κόβεις τα παιδιά σου από το φροντιστήριο γιατί δεν σου φτάνουν τα λεφτά, ενώ πληρώνεις μια ζωή για δωρεάν παιδεία… Βία είναι να ψάχνουν τα παιδιά σου στις αγγελίες για να φύγουν στην Αυστραλία…

ΒΙΑ είναι να είσαι 40 χρονών, να πληρώνεις μια ζωή φόρους, και να καταντήσεις να ζεις από τη σύνταξη των γονιών σου, όπως η μανούλα μου… Ευτυχώς που υπάρχει ο παππούς, ζωή να έχει…

ΒΙΑ είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στη δικαιοσύνη όποτε θέλουν, και, αν τελικά παραπεμφθούν, να συνεχίζουν το έργο τους… μέσα από τη φυλακή!…

ΒΙΑ είναι να ακούς τον πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανακαλύπτουν τη βία μόνον όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνουν επιτροπές με τις οποίες ο κάθε βουλευτής εισπράττει 245 ευρώ για συμμετοχή, τελικά δε, όταν γίνει «τέως» να ζητά και… αναδρομικά, αλλά στη δήλωση του να δηλώνει μόνο το «έσχες» και ποτέ το «πόθεν»… Και κάποιοι να βγάζουν το κομπόδεμά τους και στο εξωτερικό…

ΒΙΑ είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Όχι για να την απολαύσεις αλλά απλά επειδή ξέρεις τι σε περιμένει αύριο και επειδή δεν έχεις φράγκο για μεθαύριο…»

Τέτοια παιδιά θα αντίκριζε και τέτοια λόγια θα άκουε σήμερα ο Ιησούς αν κατέβαινε από κει πάνω και ξανάλεγε το «άφετε τα παιδία ελθείν προς με». Και θα φασκέλωνε, σαν γνήσιος επαναστάτης που ήταν, την ξένη κατοχή και θα αναθεμάτιζε ακόμη μια φορά τους Τελώνες και Φαρισαίους και θα κήρυσσε την Αντίσταση, ξέροντας ότι αυτό τον οδηγούσε στο Γολγοθά και στη Σταύρωση, όπως και έγινε!…

Κοντός ψαλμός, όμως, Χριστούγεννα αύριο, τα χειρότερα όλων.
Αλλά η Ανάσταση δεν είναι μακριά…

Του Χρήστου Πασαλάρη, 24 Δεκεμβ. 2011 — Realnews

Επιτέλους και λίγη κάθαρση

Παραμονές Χριστουγέννων, και επιτέλους η Ελληνική (;) Δικαιοσύνη που αφήνει τους λάθρο ελεύθερους, χωρίς καν να τους απελάσει, αλλά τους κρατάει εδώ υποχρεωτικά για τρία χρόνια προκειμένου να τους… εκπολιτίσουμε (έτσι μου το πε κάποια στιγμή αστυνομικός στο πλαίσιο του -να, εμείς δεν φταίμε, πέρα από το ότι μας έχουν αποδυναμώσει τα τμήματα), η Ελληνική (;) Δικαιοσύνη που προσφέρει απλόχερα ψητές γαλοπούλες με γέμιση χαβιάρι στους φούρνους των τσουκαλομαντέληδων και όσων επί 40 χρόνια τώρα κλέβουν τα δεδουλευμένα μας, ξεκίνησε την κάθαρση από τον ηγούμενο Εφραίμ τον οποίο προφυλάκισε προκειμένου λέει… να μην ξανακάνει τα ίδια. Συνέχεια