Φρίντριχ Σίλερ

Εκείνος που έχει κάνει ό,τι το καλύτερο μπορούσε για την εποχή του, έχει ζήσει για όλους τους καιρούς.

Συνέχεια

Advertisements

Ο Λάμπρος Πορφύρας συναντάει τον Fernand Khnopff

Το Θέατρο

Δε ξέρω πώς να σου το πω, μα ο δρόμος χθες το βράδυ
μες στη σταχτιά τη συννεφιά, σα θέατρο είχε γίνει,
μόλις φαινόταν η σκηνή στ’ ανάριο το σκοτάδι
και σα σκιες φαινόντανε μακριά μου οι θεατρίνοι.

Τα σπίτια πέρα κι οι αυλές και τα κλωνάρια αντάμα
έλεγες κι ήταν σκηνικά παλιά και ξεβαμμένα,
κι εκείνοι βγαίναν κι έπαιζαν τ’ αλλόκοτο τους δράμα
κι άκουγες βόγγους κι άκουγες και γέλια ευτυχισμένα.

Εγώ δε ξέρω. Βγαίνανε και σμίγαν και παγαίναν
κι ήτανε μια παράσταση και θλιβερή κι ωραία
κι έβγαινε -Θε μου- κι η νυχτιά, καθώς επαρασταίναν
έβγαινε -Θε μου- κι έρριχνε τη μαύρη της αυλαία.

Συνέχεια

Η Άμμωμος Σύλληψις



Η ΣΥΛΛΗΨΙΣ

 Μια μέρα ανάμεσα σε δύο άλλες και, ως συνήθως, καμιά νύχτα χωρίς άστρα, η μακριά κοιλιά της γυναίκας ανεβαίνει, είναι μια πέτρα και
η μόνη ορατή, η μόνη αληθινή, μέσα στον καταρράκτη. Συνέχεια

ΑΜΛΕΤ


Buster Keaton (Go West)

ΚΛΑΥΔ.        Λοιπόν, Άμλετ, πού’ ναι ο Πολώνιος;

ΑΜΛΕΤ         Στο δείπνο.

Συνέχεια

Οδυσσέας Ελύτης: Μόνογραμμα – V

Για σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς
Με σοφές παραμάνες και μ’ αντάρτες απόμαχους
Από τι νά ‘ναι που έχει τη θλίψη του αγριμιού
Την ανταύγεια στο πρόσωπο του νερού του τρεμάμενου Συνέχεια

Οδυσσέας Ελύτης: Μόνογραμμα – VI, VII

Έχω δει πολλά και η γη μεσ’ απ’ το νού μου φαίνεται ωραιότερη
Ωραιότερη μες στους χρυσούς ατμούς
Η πέτρα η κοφτερή, ωραιότερα
Συνέχεια