Voilà la la la la la la

Μα πόσο μπροστά είμαστε εμείς τέλος πάντων… Τρώνε τη σκόνη μας, χαλαρά.

Advertisements

Το παραμύθι με τον Πούτιν

Τρομάζω απέναντι στην πραγματικότητα. Γιατί τι άλλο εκτός από φρίκη είναι ικανό να προκαλέσει το γεγονός ότι ένα σεβαστό ποσοστό του ελληνικού λαού ακόμα ονειρεύεται την κάθοδο του… «ξανθού γένους» για να σωθεί. Τα μυαλά του και μια λίρα…
Και τι δεν έχουμε ζήσει, από τα Ορλωφικά και το μοίρασμα του Αιγαίου με το Σουλτάνο, μέχρι τα παρ’ ολίγον σύνορα ως τη Λαμία, τη συνεργασία με τον Ερντογάν και τον… Λιακόπουλο, και το δώσιμο της Κύπρου από τον αριστερό Μακάριο στους Τούρκους, προκειμένου να μην συνεργαστούμε με τους Αμερικανούς. Κι ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως οι κυβερνήτες της Ρωσίας ανέκαθεν ΜΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ κυρίως επειδή και αυτοί ονειρεύονται το Αιγαίο, γνωρίζοντας καλά το γεωστρατηγικό δόγμα που θέλει ένα θάλασσιο κράτος να απαντάει στις επιταγές όλων των καιρών από θέση ισχύος.

Η υπόθεση με τον Εφραίμ έβγαλε ξανά στο προσκήνιο τις συμπλεγματικές ονειρώξεις της νεώτερης ιστορικής μας ψυχοσύνθεσης, εκφρασμένες μέσα στη γενικότερη εθνική μας ανεπάρκεια. Συνέχεια

«Si vis vitam para mortem»

Το ωραίοτερο βιβλίο που έχει γραφτεί για την αγωγή και την εκπαίδευση στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, γνωρίζετε ότι είναι ο περίφημος Αιμίλιος του Ρουσσώ ή Περί Αγωγής. Ο μεγάλος αυτός Ευρωπαίος διαφωτιστής φιλόσοφος, πόσο μεγάλος είναι δεν χρειάζεται να πούμε, αρκεί να πούμε ότι στο όνομά του κατηγορούν ολόκληρη Γαλλική Επανάσταση, με τέσσερις-πέντε άλλους, η Γαλλική Επανάσταση το μεγαλύτερο γεγονός της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.
Εκεί λοιπόν λέει μία φοβερή πρόταση, μιλάει για την Αγωγή της Ευρώπης στην εποχή του, 1778 πέθανε νομίζω. Λέει: Οι Ακαδημίες και τα Πανεπιστήμια της Ευρώπης είναι σχολεία απέραντων ψευδολογιών που απευθύνονται σε Ούρωνες και κάφρους. Σκεφθείτε την πρόταση. Ο βασικός λόγος που τον ωθεί να μιλήσει με τόση οργή για την αγωγή είναι ακριβώς διότι αποκρύπτουμε από τις νέες γενεές αυτό το πρόβλημα θάνατος.

«Η Φιλοσοφική Θεώρηση του Θανάτου», διάλεξη του Δ.Λιαντίνη στη Σχολή Εφαρμογών Υγειονομικού του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου.

~~~

Η ΚΥΚΛΩΠΕΙΑ Συνέχεια

Bruno Sanfilippo

 

 

 

 

bio

 

Νόμπελ ανομίας

Αυτά είναι τα κατορθώματα της Αριστεράς δεδομένου ότι είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία που έχει καπελώσει το σύνολο των καθημερινών μας ασχολιών, μέσα από την καταναγκαστική, αν όχι εκβιαστική και φυσικά άκρως φασιστική, στον κοινωνικό ιστό επιβολή της.

Είναι αυτή η ιδεολογία, που κάθε φορά που προσπαθώ να καταλάβω πώς διάολο έγινε και επικράτησε ενώ έχασε στον εμφύλιο, μου φέρνει στην οθόνη του μυαλού μου τον «εθνάρχη» του Κυπριακού. Είναι αυτή η Αριστερά με τη δεξιά τσέπη, που παράγει οικονομολόγους που θέλουν να σώσουν ένα νόμισμα, και μάλιστα γερμανικό, αντί για την πατρίδα τους και τον αυτοσεβασμό της, που υπερασπίζεται ντόπια συνάφια ή απλά ταλιμπάν στα κτίρια της Ευελπίδων, εκείνη που απομονώνει την εντιμότητα, νομιμοποιεί την κατάντια και στιγματίζει τη φιλοπατρία. Που κυκλοφορεί με κουστούμια στα Μέγαρα και κορδώνεται μπροστά στις κάμερες για να εκφράσει τον πόνο της για την δημοκρατία -μας- κυρίως και μόνο όταν ακούει κανένα μπινελίκι παραπάνω αν τύχει και βρεθεί μπροστά σε κάποιον αγανακτισμένο πολίτη που γεννήθηκε με αυτό το παράξενο βίτσιο να μη γουστάρει να έχει πόρνες πολυτελείας για πολιτικούς αντιπροσώπους.

Είναι αυτή η Αριστερά που βγήκε χτες με πρόσταγμα την «ελευθερία» και τη «δημοκρατία» ζητώντας σήμερα να κάνει για παράδειγμα η Ε.Ε. εμπάργκο στα ψάρια του ισλανδικού λαού (τη μοναδική εθνική πηγή παραγωγής, εξαγωγών και εσόδων του) επειδή τόλμησαν να αρνηθούν να πληρώσουν τις τοκογλυφικές τράπεζες. Είναι αυτή Αριστερά που κάνοντας την ξετσιπωσιά της επάγγελμα, εισπράττει φυσικά η ίδια χιλιάδες ευρώ το μήνα.

Είναι αυτή η Αριστερά που έχει δημιουργήσει κλίκες-γκέτο στα πανεπιστήμια, καθηγητές-αντουανέτες που διαιωνίζουν την καρέκλα, φοιτητές-δούλους ή τσιράκια, κομματικές παρατάξεις, και έκαναν το μπάτε σκύλε αλέστε ό,τι ήταν το γνῶθι σαὐτόν στους Δελφούς. Συνέχεια

Τα «γαλλικά» σας πείραξαν…

Τι θα έλεγε άραγε ο Ναζωραίος αν κατέβαινε σήμερα από κει ψηλά, για τον κόσμο που σταυροκοπιέται ορκιζόμενος πίστη στη διδασκαλία του; Τι θα έλεγε αντικρίζοντας τη δόλια πατρίδα μας που, όπως τότε η δική του, τελεί υπό ξένη κατοχή, πνιγμένη στα χρέη και μαστιζόμενη από Φαρισαίους; Και τι θα έλεγε για την κυβέρνησή μας που (όπως τότε η εβραϊκή εξουσία του βασιλιά Ηρώδη) κάνει δουλοπρεπείς τεμενάδες στη Φράου Μέρκελ; Και ασκεί κτηνώδη βία σε ένα λαό που, με τους δικούς του φιλοσόφους δίδαξε αρκετά πριν από Αυτόν τη ΜΗ ΒΙΑ και το «αγαπάτε αλλήλους»;

Θέλετε όμως να μάθετε πώς νοιώθουν τη βία της εξουσίας οι νέοι άνθρωποι; Θα παραθέσω εδώ το κείμενο μιας Κρητικοπούλας, αριστούχου της δημοσιογραφίας, σε άσκηση με θέμα «Προσευχή στο Χριστό» που έβαλα, με την ευκαιρία των φετινών Χριστουγέννων, των χειρότερων Χριστουγέννων που ζει η χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Αξίζει κάτι περισσότερο από ένα «επαγγελματικό» άρθρο, γιατί βγαίνει από μια νεανική ψυχή, ζεστό, αγνό, άφτειαχτο…

«ΒΙΑ, μου γράφει, είναι να ξυπνάς από τα χαράματα, να δουλεύεις 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι εκατό βιογραφικά περιμένουν στο συρτάρι του αφεντικού σου…

ΒΙΑ είναι να έχεις τη μάνα σου άνεργη να ψάχνει ένα χρόνο για δουλειά και να μην την προσλαμβάνει κανείς επειδή είναι πάνω από σαράντα. Βία είναι η άνεργη αυτή μάνα να κλείνει ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνει να της λένε ότι ο γιατρός… απουσιάζει!

ΒΙΑ είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνη στο σπίτι μετά τις 9 το βράδυ. Να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και ο αστυνόμος να σου λέει «αφού δεν ήσουν μέσα, πάλι καλά!»…

ΒΙΑ είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις από αυτή ΚΑΙ ανεπάγγελτος ΚΑΙ αμόρφωτος…

ΒΙΑ είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα που περνούν από μπροστά σου, σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανένας φυλακή και να καταλήγουν με το… «Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα!»…

ΒΙΑ είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα τη μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστερείς τη δόση του στεγαστικού, εσύ να μην έχεις ούτε τη ΔΕΗ να πληρώσεις και να αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που πήρες δάνειο…

ΒΙΑ είναι να κόβεις τα παιδιά σου από το φροντιστήριο γιατί δεν σου φτάνουν τα λεφτά, ενώ πληρώνεις μια ζωή για δωρεάν παιδεία… Βία είναι να ψάχνουν τα παιδιά σου στις αγγελίες για να φύγουν στην Αυστραλία…

ΒΙΑ είναι να είσαι 40 χρονών, να πληρώνεις μια ζωή φόρους, και να καταντήσεις να ζεις από τη σύνταξη των γονιών σου, όπως η μανούλα μου… Ευτυχώς που υπάρχει ο παππούς, ζωή να έχει…

ΒΙΑ είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στη δικαιοσύνη όποτε θέλουν, και, αν τελικά παραπεμφθούν, να συνεχίζουν το έργο τους… μέσα από τη φυλακή!…

ΒΙΑ είναι να ακούς τον πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανακαλύπτουν τη βία μόνον όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνουν επιτροπές με τις οποίες ο κάθε βουλευτής εισπράττει 245 ευρώ για συμμετοχή, τελικά δε, όταν γίνει «τέως» να ζητά και… αναδρομικά, αλλά στη δήλωση του να δηλώνει μόνο το «έσχες» και ποτέ το «πόθεν»… Και κάποιοι να βγάζουν το κομπόδεμά τους και στο εξωτερικό…

ΒΙΑ είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Όχι για να την απολαύσεις αλλά απλά επειδή ξέρεις τι σε περιμένει αύριο και επειδή δεν έχεις φράγκο για μεθαύριο…»

Τέτοια παιδιά θα αντίκριζε και τέτοια λόγια θα άκουε σήμερα ο Ιησούς αν κατέβαινε από κει πάνω και ξανάλεγε το «άφετε τα παιδία ελθείν προς με». Και θα φασκέλωνε, σαν γνήσιος επαναστάτης που ήταν, την ξένη κατοχή και θα αναθεμάτιζε ακόμη μια φορά τους Τελώνες και Φαρισαίους και θα κήρυσσε την Αντίσταση, ξέροντας ότι αυτό τον οδηγούσε στο Γολγοθά και στη Σταύρωση, όπως και έγινε!…

Κοντός ψαλμός, όμως, Χριστούγεννα αύριο, τα χειρότερα όλων.
Αλλά η Ανάσταση δεν είναι μακριά…

Του Χρήστου Πασαλάρη, 24 Δεκεμβ. 2011 — Realnews

Antonio Soler (σονάτες για τσέμπαλο)